sklantzithres 2

ΣΠΙΘΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ

Archive for the ‘Κ.Κ.Ε.’ Category

ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΠΙΑΝ ΤΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ, ΤΩΡΑ ΚΟΠΤΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ!

Posted by PROTEUS στο Μαρτίου 2, 2014


Γράφει ο Γ. Δημητρακόπουλος.
Διαβάζω έκπληκτος ότι τα δύο κομμουνιστικά κόμματα της Ελλάδος, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ, κόπτονται για τους ομογενείς μας της Ουκρανίας, καταγγέλλοντας ότι δέχονται απειλές διώξεων, περιορισμούς στην χρήση της ελληνικής γλώσσης κ.τ.λ. Ιδού οι σχετικές τους ανακοινώσεις:
ΚΚΕ: «Οι απειλές εναντίον των ομογενών προέρχονται  από ναζιστικές οργανώσεις και κόμματα της Ουκρανίας που δρουν με την κάλυψη της νέας ουκρανικής κυβέρνησης, των ΗΠΑ και της ΕΕ. Δεν είναι τυχαίο ότι μία απ’ τις πρώτες πράξεις της νέας ουκρανικής κυβέρνησης ήταν ο περιορισμός στα δικαιώματα στη γλώσσα και στη λειτουργία των σχολείων, τα οποία υπήρχαν εδώ και δεκαετίες».
 ΣΥΡΙΖΑ: «Ο Ελληνισμός της Διασποράς στην Ουκρανία περνά δύσκολες ώρες όπως καταγγέλλει και η Αλεξάνδρα Προτσένκο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών κοινοτήτων της Ουκρανίας. Χτυπιούνται προσωπικές ελευθερίες,  πολιτικές πεποιθήσεις, στο στόχαστρο βρίσκεται το Κομμουνιστικό κόμμα και άλλες δυνάμεις της αριστεράς, όλα τα δημοκρατικά δικαιώματα και προπαντός οι εθνικές διαφορετικότητες ποινικοποιούνται. Το μαύρο πέπλο του ναζισμού απλώνεται.

  Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί την  Ελληνική κυβέρνηση δια μέσου των ελληνικών αρχών στην χώρα αυτή να μεριμνήσει άμεσα ώστε να δοθεί κάθε είδους βοήθεια  στους συμπατριώτες μας . Τα λόγια τα παχιά και τα μεγάλα του υπουργού εξωτερικών κ. Βενιζέλου δεν αρκούν για τους Έλληνες ομογενείς. Η έμπρακτη αλληλεγγύη στον Ελληνισμό της Διασποράς σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές χρειάζεται»

Τώρα τους έπιασε ο πόνος, ενώ τα δύο σταλινοτραφή κόμματα έχουν καταπιεί αμάσητους τους φοβερούς διωγμούς των Ελλήνων της ΕΣΣΔ, από τον Στάλιν, το δε ΚΚΕ τους έχει δικαιολογήσει κιόλας; Επειδή το θράσος έχει και τα όριά του, σας θυμίζω σχετικό με τους διωγμούς αυτούς άρθρο μου, που δημοσιεύθηκε σ’ αυτήν εδώ την ιστοσελίδα, τον περασμένο Δεκέμβριο:
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1937: ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΕΣΣΔ ΑΠΟ ΤΟΝ «ΠΑΤΕΡΟΥΛΗ» ΣΤΑΛΙΝ
 
Τέτοιες ημέρες, του 1937, άρχιζε στην ΕΣΣΔ η «ελληνική επιχείρηση», ο διωγμός των Ελλήνων από τον «πατερούλη» Στάλιν…
Υπάρχουν και Έλληνες μεταξύ των θυμάτων του Στάλιν; Βεβαίως και υπάρχουν! Αν, όμως, ρωτήστε έξω τον κόσμο, είναι ζήτημα αν το 1% έχει ακούσει κάτι λίγα περί αυτού του ζητήματος. Η πλήρης άγνοια των συμπατριωτών μας για τους Έλληνες θύματα του Στάλιν, σίγουρα δεν οφείλεται στην αδιαφορία τους. Απλώς, η κόκκινη χούντα που κυβερνά από τη μεταπολίτευση ως σήμερα την πατρίδα μας, έχει επιβάλλει –με την ανοχή της ψευτοδεξιάς- πλήρη συνομωσία σιωπής γι’ αυτό το θέμα, για να μη θιγούν τα… όσια και ιερά του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και η υστεροφημία του αιμοσταγούς «πατερούλη» Στάλιν! 
Γενοκτονία δια της πείνας
Ευκαιρίας δοθείσης, θα βάλουμε ένα λιθαράκι για να μάθουν οι Έλληνες την πραγματική ιστορία τους. Κατ’ αρχάς, στη Ρωσσία υπήρχαν 750.000 Έλληνες, ποντιακής προελεύσεως οι περισσότεροι. Το 1919, μετά το πραξικόπημα των μπολσεβίκων, κατάφεραν να φύγουν για την Ελλάδα περί τους 260.000. Η πρώτη γενοκτονία έγινε κατά τα έτη 1929-1933, με την «κολλεκτιβοποίηση». Δεν έγινε βέβαια ειδικά κατά των Ελλήνων, αλλά η προγραμματισμένη από το σταλινικό καθεστώς πείνα, που έπληξε τις αγροτικές περιοχές της Ουκρανίας και της Ν. Ρωσσίας, για να σπάσει τη λυσσαλέα αντίσταση των χωρικών που τους άρπαζαν το βιός τους δια της βίας, είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων (σκοπίμως δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία, αλλά τα θύματα της προγραμματισμένης πείνας υπολογίζεται ότι έφτασαν τα 7,5 εκατομμύρια). 
Η «ελληνική επιχείρηση» της NKVD
Στα μέσα της δεκαετίας του ’30, αρχίζουν οι διώξεις συγκεκριμένων εθνοτικών ομάδων, μεταξύ αυτών και των Ελλήνων. Οι διώξεις παίρνουν μορφή πογκρόμ κατά τα έτη 1937-1938. Η «ελληνική επιχείρηση», με την υπ’ αριθμόν 50215 ντιρεκτίβα της NKVD, άρχισε στις 15 Δεκεμβρίου 1937. Τα πρώτα θύματα ήταν η ηγεσία της ελληνικής μειονότητας, επιφανή στελέχη ελληνικών συλλόγων, ιερείς, δάσκαλοι, συγγραφείς κ.λπ. Μεταξύ αυτών ήταν και πολλοί κομμουνιστές, αλλά αυτό δεν τους έσωσε. Αρκούσε ότι ήταν Έλληνες. Σύμφωνα με μαρτυρία επιζώντος: «Πρώτα συνέλαβαν τους Πόντιους κομμουνιστές. Τους έβαζαν τα χέρια στη μέγγενη και τους έλεγαν: εσείς κάνετε τους κομμουνιστές για να δίνετε μυστικά στην Ελλάδα». Η συνήθης κατηγορία ήταν «συμμετοχή σε παράνομη ελληνική εθνικιστική οργάνωση που στόχευε στη διάλυση της ΕΣΣΔ και στη δημιουργία ανεξάρτητης ελληνικής δημοκρατίας στη Ν. Ρωσσία». Στη συνέχεια, οι διώξεις επεκτάθηκαν και στον υπόλοιπο πληθυσμό. Συνολικά, υπολογίζεται ότι οι Έλληνες θύματα αυτής της περιόδου (που είτε εκτελέστηκαν είτε πέθαναν στα Γκούλαγκ) ήταν γύρω στις 40.000! 
Μαρτυρίες επιζώντων
Ιδού κάποιες μαρτυρίες διασωθέντων, που παρουσιάζονται στο πολύ καλό βιβλίο «Ποντιακός Ελληνισμός – Από τη γενοκτονία και το σταλινισμό στην περεστρόϊκα»: 
Μαρτυρία 1η : «Ο Στάλιν έδωσε διαταγή το 1936 να φυλακίσουν όλους τους Έλληνες που ήταν πάνω από 18 ετών. Αυτό έγινε μόνο για τους Έλληνες. Είτε ήσουν κομμουνιστής είτε φασίστας, σε παίρνανε. Ήταν εντολή του Στάλιν να κλείσουν κάθε Έλληνα μεγαλύτερο των 18 ετών στις φυλακές, για να εξαλειφθεί το ελληνικό γένος. Αυτό ονομάζεται γενοκτονία». 
Μαρτυρία 2η: Το 70% των Ελλήνων του Κουμπάν εκτελέστηκαν. Όπως μας κυνήγησε ο Τοπάλ Οσμάν στον Πόντο, έτσι μας κυνήγησαν κι εκεί. Μετά τους τουφεκισμούς πέθαιναν πολλά γυναικόπαιδα από πείνα. Γιατί όταν σκοτώνουν τον πατέρα που τρέφει την οικογένεια, είναι εύκολο να χαθεί κι η οικογένεια».  
Μαρτυρία 3η: «Το 1938 μας φόρτωσαν σε 90 βαγόνια, 25.000 άτομα και μας πήγαν 1.500 χιλιόμετρα από το Γκόρκι, στη Σιβηρία. Εκεί ήταν δάση. Μας έβγαλαν, ανοίξαμε δρόμο και φτάσαμε σε μια πεδιάδα. Εδώ θα μείνετε, μας είπαν. Μέσα στο δάσος, δίχως σπίτια, δίχως τίποτα, μέσα στο χιόνι. Εκεί δουλεύαμε. Κόβαμε ξύλα και τα στοιβάζαμε. Γύρω μας ήταν φαντάροι με αυτόματα. Έτσι, σε έξι μήνες, από 25.000 έμειναν 600. Ήθελαν να μας εξοντώσουν!».
Απολογισμός: 50.000 νεκροί – 350.000 εκτοπισμένοι!
Το τρίτο κύμα διώξεων κατά των Ελλήνων, ήταν το 1942, κατά την προέλαση των Γερμανών. Χιλιάδες Έλληνες –κυρίως της Κριμαίας- εκτοπίζονταν στα ανατολικά (Καζαχστάν), γιατί θεωρήθηκαν «μελλοντικοί πιθανοί συνεργάτες των Γερμανών». Μετά την υποχώρηση των Γερμανών από τα σοβιετικά εδάφη (1944), άρχισαν νέες διώξεις κατά των Ελλήνων (και των υπολοίπων μη σλαβικών λαών) της Κριμαίας, για «συνεργασία με τους κατακτητές». Ακολούθως, οι Έλληνες οδηγήθηκαν στις άνυδρες στέπες του Ουζμπεκιστάν και του Καζαχστάν. Επίσης, με ειδικό διάταγμα της 20ης Οκτωβρίου 1944, άλλαξαν όλα τα ελληνικά τοπωνύμια στην Κριμαία, για να σβήσει για πάντα κάθε ανάμνηση της εκεί παρουσίας των Ελλήνων. Το 1949, μετά την ήττα των κομμουνιστοσυμμοριτών στην Ελλάδα, οι Έλληνες της ΕΣΣΔ θεωρήθηκαν συλλήβδην «εν δυνάμει πράκτορες του εχθρού» και όσοι είχαν μείνει στις εστίες τους από τις προηγούμενες διώξεις  (στις περιοχές του Καυκάσου), πήραν το δρόμο της εξορίας, κυρίως στο Καζαχστάν. Σύμφωνα με την «Επιτροπή για την Αποκατάσταση των Δικαιωμάτων των Ελλήνων της ΕΣΣΔ», που συστήθηκε στα χρόνια του Γκορμπατσόφ, ο συνολικός αριθμός των Ελλήνων που εκτοπίστηκε τη δεκαετία του ’40 είναι 350.000, ενώ τα θύματα περί τους 50.000! 
ΚΚΕ: Έφταιγαν τα… θύματα!
Σύμφωνα με το «τιμημένο» ΚΚΕ, οι ίδιοι οι Έλληνες ευθύνονταν για την τύχη τους! Το ακούσαμε πέρυσι σε τηλεοπτική εκπομπή από τον Μαΐλη, το είδαμε γραμμένο και παλιότερα, δια χειρός του τότε Γ.Γ. του ΚΚΕ, Γρ. Φαράκου, στο περιοδικό «Ταχυδρόμος»: «Ύστερα από το 1935, ο Στάλιν είχε ξεκινήσει τις εκκαθαρίσεις μεγάλων εθνικών ομάδων, όπως οι Γερμανοί, οι Πολωνοί κ.λπ. και γενικά όσων θεωρείτο ότι έβαζαν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια της ΕΣΣΔ σ’ έναν επερχόμενο πόλεμο. Παράλληλα, είχε ξεκινήσει και η αποκουλακοποίηση της χώρας. Οι Έλληνες εκείνης της περιόδου, διέθεταν και τα δύο στοιχεία που βρίσκονταν υπό διωγμό. Ήταν μια εθνική ομάδα που στην πλειοψηφία είχαν αρνηθεί να πάρουν τη σοβιετική υπηκοότητα, είτε για να αποφύγουν τη στράτευση είτε για λόγους εθνικής ταυτότητας, κι έτσι συνεπώς ήταν αρκετές χιλιάδες πολίτες που δεν ήθελαν να σοβιετικοποιηθούν. Από την άλλη, οι Έλληνες είχαν διατηρήσει συνήθειες που η τότε σοβιετική διακυβέρνηση απέδιδε στους  Κουλάκους. Κατείχαν δηλαδή εκτάσεις γης, συνήθιζαν να έχουν δούλους κ.λπ. Η κατηγορία που αποδόθηκε τότε, ότι προετοίμαζαν τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους, ίσως να μην ήταν μόνο ένα εφεύρημα της NKVD. Πολλοί Έλληνες της περιόδου εκείνης βρέθηκαν εξ’ ανάγκης εγκατεστημένοι στην ΕΣΣΔ, όπως π.χ. οι Πόντιοι που κατέφυγαν εκεί για να γλυτώσουν από τις τουρκικές διώξεις και παρά τις προσπάθειες των Σοβιετικών, που τους τύπωσαν ειδικά βιβλία για τα δημοτικά, δε θέλησαν να ενσωματωθούν στον σοβιετικό τρόπο ζωής. Η στάση αυτή των Ελλήνων ευθύνεται και για τους εκτοπισμούς της περιόδου 1942-1944 από την Κριμαία, αφού αρκετοί Έλληνες δε δίστασαν να συνεργαστούν με τους Γερμανούς, όταν αυτοί επέλαυναν στην ΕΣΣΔ».
Τιμή στα θύματα από το αυριανό εθνικό κράτος!

Εξοντώθηκαν, λοιπόν, χιλιάδες συμπατριώτες μας στην ΕΣΣΔ, κι άλλοι φυλακίστηκαν και εξορίσθηκαν, μόνο και μόνο επειδή ήταν Έλληνες! Αλλά αυτό δεν το ξέρουν οι σημερινοί Έλληνες! Σήμερα, το ελληνικό κράτος οφείλει κατ’ αρχάς να ενημερώσει τον ελληνικό λαό -και κυρίως την νεολαία-, οφείλει να καθιερώσει «Ημέρα Γενοκτονίας», να αναγείρει μνημεία, να οργανώσει εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, να συνδράμει στην συγγραφή βιβλίων που θα αναδεικνύουν το θέμα και να τιμήσει την θυσία όλων αυτών των Ελλήνων, με κάθε δυνατό τρόπο. Βεβαίως, το να ζητούμε απόδοση τιμών στα συγκεκριμένα θύματα από τους θιασώτες του «συνωστισμού» και του αριστερισμού, καθώς και από τους συνοδοιπόρους τους, είναι σαν να ζητούμε καλλιγραφία από της μυλωνούς τον… Αυτά μπορεί να τα κάνει -και θα τα κάνει!-, μόνο η αυριανή εθνική κυβέρνηση της Χρυσής Αυγής!
Advertisements

Posted in ΙΣΤΟΡΙΚΑ, Κ.Κ.Ε. | Leave a Comment »

Οι Φασιστικές Γενοκτονίες τών Κομμουνιστών ! video Δείτε συγκλονιστικά πλάνα από τήν συνεργασία τών Κομμουνιστών μέ τούς Ναζί !!!

Posted by PROTEUS στο Φεβρουαρίου 8, 2014


Η φοβερή ταινία τού Έντβις Σνόρ , » Soviet Story » , όπως παίχτηκε στήν ΕΡΤ ( έκοψαν ένα κομμάτι , τό οποίο κατακρίνει τήν Ευρώπη , γιά τό ότι ΔΕΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ ΕΠΙΣΗΜΑ ΤΙΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΕΣ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΕΣ ) . 
Δείτε συγκλονιστικά πλάνα από τήν συνεργασία τών Κομμουνιστών μέ τούς Ναζί !!!
Ο Κομμουνισμός στην Κίνα, υπολογίζεται οτι επέφερε τον θάνατο σε 40.000.000 ανθρώπους ! Ο Μάο Τσέ Τούνγκ, έλεγχε τα πάντα : βιβλία , εργασία ( δουλεία ) , μέχρι με ποιόν θα έκαναν παιδιά οι Κινέζοι , αλλά και πόσα παιδιά θα έκαναν !!! Ποιά… ελευθερία, ποια… ευημερία επαγγέλονται οι Κομμουνιστές ;
Οί Γενοκτονίες τών κομμουνιστών : Ρωσσία (66.000.000 !), Καμπότζη

(2.500.000, από τά 4.500.000), Τσεχοσλοβακία ( Σφαγή τής Πράγας ), Ρουμανία , Αλβανία , Γερμανία καί όπου αλλού θέλει υψωθεί η Κομμουνιστική Σβάστιγκα ( Σφυροδρέπανο ). Κομμουνισμός… Τό πεντάκτινο Αστέρι τών διάφορων ψευτο αναρχικών , κομμουνιστικών κ.ο.κ. Φασιστικών οργανώσεων , είναι ένα από τά κύρια εμβλήματα τών μασονικών στοών !!! Ό Γερμανοεβραίος Κάρλ Μάρξ , ήταν πρόεδρος τής μασονικής νεολαίας στήν Γερμανία ! Γι΄ αυτό καί φωτογραφιζόταν μέ τό δεξί χέρι στό πέτο όπως ό αντίχριστος ειδωλολάτρης Αδαμάντιος Κοραής ! Μαρξισμός… τό όπιο τών Κομμουνιστών : Στό Γερμανικό Περιοδικό Blinkpunkt δημοσιεύεται « Τό τραγούδι τού κόμματος », στό οποίο περιλαμβάνεται καί ό στίχος : « Τό κόμμα , τό κόμμα , αυτό είναι πάντοτε ορθόν » ! Ό τέως αρχηγός τού Κ. Κ. Τής Γερμανίας, Β. Ούλμπριχτ είχε διακυρρήξει επανειλημένως : « Ή σκέψις γίνεται από τό Κόμμα καί ό » νέος », ό σοσιαλιστής άνθρωπος, πρέπει νά υπακούει είς τήν φωνήν τού κόμματος ολόψυχα, ανεπιφύλακτα, χωρίς συζήτηση » ! ( Όποιος τολμάει καί διαφωνεί μέ τό Κόμμα , χαρακτηρίζεται ώς »ρεβιζιονιστής », αφορίζεται καί θεωρείται εχθρός τού Κόμματος !). 100% Θρησκευτικός δογματισμός δηλαδή ! Σ.Σ. Υστερα μάς λένε πώς ό Κομμουνισμός δέν είναι θρησκεία ! Κομμουνισμός = φασισμός . Σύντροφοι φασίστες : Μάρξ , Ένγκελς , Λένιν , Φασι Στάλιν , Μάο Τσέ Τούνγκ , Τρότσκυ , Μπακούνιν , Σύριζα , Κ.Κ.Ε , Φεστιβάλ Κ.Ν.Ε. , Κομμουνιστές , Εβραιο Κομμουνιστικό κίνημα , Π.Α.Μ.Ε. στόν φασισμό , Μαρξισμός , Φασι Σταλινισμός , Λενινισμός , ψευτο Αναρχισμός , ανυπακοή στό Κ.Κ.Ε. , Μπολσεβίκοι , Φ Αριστερά , εργατικό κίνημα , Φ Αριστεροί , Λαϊκό κόμμα , Β Ριζοσπάστης , Κ.Κ.Ε. 90 χρόνια προδοσίες , Russia , Camboya , Romania , Czechoslovakia , Pol Pot , Communism = Fasism , Genosides , torture , Communism , fasism , socialism , Lenin , Stalin , Trotsky , Marx , Engels , Ceausescu , communist party , communist crimes , victims of communism , the bloody history of communism , genocide, extermination, eradication, mass murdering , mass killing , mass grave , massacre, mao zedong , mao tse tung , cultural revolution , cannibalism, cannibals, detention, concentration camp, brain washing , execution .

Posted in Κ.Κ.Ε. | Leave a Comment »

Μην μας μπερδεύεται. Εμείς τα δίναμε στο Κ.Κ.Ε για.. ενίσχυση όταν… υπήρχε κομμουνιστικό καθεστώς.

Posted by PROTEUS στο Ιανουαρίου 12, 2014


H Μόσχα απέρριψε ολοκληρωτικά ότι έχει οποιαδήποτε εμπλοκή στη υπόθεση (διαβάστε το σχετικό άρθρο του RIA Novosti που μεταδόθηκε πριν λίγη ώρα εδώ).
Η Ρωσία απέρριψε κατηγορηματικά όχι μόνο την περίπτωση να έχει υπάρξει η οποιαδήποτε καταβολή χρηματικού ποσού προς εξαγορά κρατικών αξιωματούχων στην περίπτωση των αυτοκινούμενων αντιαεροπορικών συστημάτων OSA/AKM, αλλά και στην περίπτωση των αντιαρματικών πυραύλων Kornet-E  που αφορούσαν πώληση μέσω της κατασκευάστριας εταιρείας KBP.

Σημειώνει ότι δεν είχε καμία εμπλοκή καν στις παραδόσεις των συστημάτων όπως αναφέρεται στις καταθέσεις του Α. Κάντα, o οποίος είχε κατονομάσεις τον υπάλληλο της Rosoboronepoxrt Λ.Μπαρτζώκα ότι του είχε καταβάλλει 1.700.000 ευρώ για τα OSA/AKM για να αγοραστούν τα συστήματα που … ήδη είχε ζητήσει ο ΕΣ. ‘
Εκείνη την εποχή δεν υπήρχε καν ο συγκεκριμένος υπάλληλος, ο οποίος δραστηριοποιήθηκε στην Ελλάδα μέσω θυγατρικής της Rosoboronexport από το 2003 και μετά.
Η συγκεκριμένη τοποθέτηση της Rosoboronexport είναι σαφές ότι «οριοθετεί» την θέση της Μόσχας στην υπόθεση.

Μην μας πει καμιά κοκκινοκουφαλίτσα ότι δεν ξέρει τίποτα για τον ..φόνο γιατί δεν έμπαινε τίποτα ρωσικό παλιά στην Ελλάδα εάν δεν έπαιρνε το Κ.Κ.Ε το δέκα τοις εκατό. Ακόμη και ο Καραμανλής το ήξερε μέσω… Μολυβιάτη που ήταν ο άνθρωπος τους.
 http://adf.ly/c1Mtw

Posted in Επικαιρότητα, Κ.Κ.Ε. | Leave a Comment »

ΓΙΟΡΤΗ ΜΙΣΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΥ-ΚΟΥ-Ε… ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ! ΕΔΩ, ΕΒΓΑΛΑΝ ΤΟ ΣΚΑΣΜΟ, ΤΑ ΚΑΡΑΞΕΦΥΛΙΣΜΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ

Posted by PROTEUS στο Δεκέμβριος 29, 2013


Οι διανομές τροφίμων της Χρυσής Αυγής μόνο για Έλληνες είναι… συσσίτια μίσους», στην καθεστωτική και αριστερή (σχεδόν πάντα αυτά τα δύο ταυτίζονται…) γλώσσα. Οι γιορτές μόνο για «μετανάστες» (ή για τα παιδιά τους) τι είναι άραγε; Διαβάζουμε, λοιπόν, στην επίσημη διαδικτυακή ντουντούκα του ΚΚΕ:
«Γιορτή για τα παιδιά των μεταναστών από την ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ

Γιορτή για τα παιδιά των μεταναστών διοργανώνει στο Συνδικάτο Οικοδόμων Αθήνας (Βεραντζέρου 1, πλατεία Κάνιγγος) την Κυριακή 29 Δεκέμβρη στις 12 το μεσημέρι, η Κομματική Οργάνωση Αττικής του ΚΚΕ. Στη γιορτή θα υπάρχουν πολλές δραστηριότητες με παράσταση καραγκιόζη και πλούσια δώρα».
Φυσικά, κανένα ξεφτιλισμένο αστικό ΜΜΕ δεν πρόκειται να κράξει για «γιορτή μίσους» το προστατευόμενο ΚΚΕ, κ.τ.λ. και ξέρετε βεβαίως το λόγο…

Posted in Κ.Κ.Ε. | Leave a Comment »

ΣΥΣΣΙΤΙΑ ΜΙΣΟΥΣ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΜΕ;;; ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΤΡΟΦΙΜΑ ΣΕ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥΣ ΕΠΕΙΔΗ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ ΕΙΧΑΝ ΔΕΧΘΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ;;;

Posted by PROTEUS στο Δεκέμβριος 26, 2013


Συσσίτια με κομματικά κριτήρια από το ΚΚΕ;
Μια σοβαρή καταγγελία, όπως διαβάζουμε στο ellinikiafipnisis.blogspot.gr, έκανε ο Σύλλογος Διαβητικών Ν. Χίου για την διανομή τροφίμων που γίνεται από κάποια επιτροπή από πολλούς φορείς μεταξύ των οποίων και του ΠΑΜΕ. Συγκεκριμένα στην καταγγελία αναφέρεται ότι γίνεται επιλεκτική διανομή με βάση τα κομματικά κριτήρια!
Αναλυτικά η καταγγελία του συλλόγου Διαβητικών Ν. Χίου

Είμαστε στην δυσάρεστη θέση να καταγγείλουμε την διανομή τροφίμων, της οποίας προΐσταται ο κ. Γεώργιος Αμπαζής, ως επιλεκτική και με βάση τα κομματικά κριτήρια!
Συγκεκριμένα, επισκέφθηκαν τον χώρο διανομής η Πρόεδρος και ο Γραμματέας του Συλλόγου μας για να υποβάλλουν αίτημα χορήγησης τροφίμων για μέλη του Συλλόγου μας που υποφέρουν οικονομικά και στερούνται ακόμη και των βασικών, ωστόσο συνάντησαν απάνθρωπη αντιμετώπιση από τον κ. Γεώργιο Αμπαζή, ο οποίος ως τσιφλικάς του χώρου και της δράσης, μας αρνήθηκε κάθε βοήθεια, αποκαλώντας μας υποτιμητικά Χρυσαυγίτες, επειδή κατά το παρελθόν μπροστά στην ανάγκη σίτισης των μελών μας , είχαμε δεχτεί βοήθεια (τρόφιμα) από τη Χρυσή Αυγή Χίου.
Ωστόσο τα θλιβερά γεγονότα δεν σταμάτησαν σε αυτό, ο κ. Αμπαζής μπροστά μας σε άσχετο συμπολίτη μας ο οποίος ήρθε στον χώρο για να ζητήσει βοήθεια τον έδιωξε και αυτόν, γιατί όπως φώναζε ψηφίζει Χρυσή Αυγή, ενώ την ίδια στιγμή όπως λάβαμε γνώση χορηγούσε τρόφιμα σε άτομα (Έλληνες και αλλοδαπούς ) που δεν είχαν κάρτα ανεργίας, δηλαδή εργάζονταν κανονικότατα.
Ζητάμε να μάθουμε αν οι απλοί πολίτες που συνεισέφεραν τα τρόφιμα για να τα μοιράζει ο κ. Αμπαζής και η παρέα του γνωρίζουν ή έθεσαν οι ίδιοι ως όρο να τα πάρουν οι αρεστοί του κ. Αμπαζή ή οι πολίτες που τα έχουν πραγματικά ανάγκη.
Αναφορικά με την διανομή τροφίμων που είχε πραγματοποιήσει ο Σύλλογος Διαβητικών Ν. Χίου το καλοκαίρι με την χορήγηση τροφίμων από την Χρυσή Αυγή της Χίου, έστω και όψιμα, απαντάμε στον κ. Αμπαζή επιφανές στέλεχος του ΚΚΕ, που ενδιαφέρεται πολύ για τον λαό και την αλληλεγγύη και ο οποίος από τότε ωρυόταν τα εξής: Καλό θα ήταν να έρθει στα γραφεία του Συλλόγου μας για μια ώρα την ημέρα και να δει την πραγματική εξαθλίωση από ανθρώπους που πριν λίγους μήνες ήταν αξιοπρεπέστατοι και τώρα χωρίς δουλεία ή χωρίς να τους φτάνει το εισόδημά τους, παρακαλούν για λίγα τρόφιμα. Εμείς ως Διοικητικό Συμβούλιο έχουμε χρέος να τους βοηθήσουμε με κάθε νόμιμο μέσο και αυτό κάναμε όταν δεχθήκαμε τα τρόφιμα από την Χρυσή Αυγή, η οποία απάντησε άμεσα στο αίτημά μας και χωρίς να ζητήσει καμμία κομματική ταυτότητα, χωρίς τα παιδιά της Χρυσής Αυγής να μας πουν τίποτε για ψήφους, αλλά τα μόνα που ζήτησαν ήταν εκκαθαριστικά σημειώματα (και καλά έκαναν) για να πιστοποιήσουν ότι τα άτομα που θα λάμβαναν τα τρόφιμα είχαν όντως ανάγκη.

Η αντίδραση του κ. Αμπαζή και των λοιπών μας κάνει ακόμη μια φορά να ευχαριστήσουμε δημόσια την Χρυσή Αυγή για την ευγενική και ανθρώπινη χειρονομία της να ταΐσει 100 μέλη μας και να πούμε στον κ. Αμπαζή ότι και πάλι θα ζητήσουμε ενίσχυση από τη Χρυσή Αυγή, αφού εκείνος και το κόμμα του μας την αρνήθηκε μ᾽αυτό τον χυδαίο τρόπο και ας βγάλει πάλι τις “ωραίες” βαρύγδουπες ανακοινώσεις του, τις οποίες και φυσικά δεν λαμβάνουμε υπ᾽όψη, αφού η ανάγκη για επιβίωση είναι ισχυρότερη όλων.

Posted in Κ.Κ.Ε., ΚΟΙΝΩΝΊΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ, ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ | Leave a Comment »

“Ο ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΜΟΣΕ ΝΤΑΓΙΑΝ, ΝΑΤΟΪΚΟΙ ΚΑΙ ΕΒΡΑΙΟΙ ΠΕΖΟΝΑΥΤΕΣ ΕΣΦΑΞΑΝ, ΤΣΑΚΙΣΑΝ, ΣΚΟΤΩΣΑΝ. ΑΙΜΑΤΟΚΥΛΙΣΑΝ ΤΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΚΑΙ ΕΡΙΞΑΝ ΤΟΝ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟ…”. ΑΛΗΘΕΙΕΣ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΝΤΑΝ 45 ΧΡΟΝΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΔΩΣΟΥΝ ΤΑ ΑΝΟΜΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

Posted by PROTEUS στο Νοέμβριος 17, 2013


Iστορικές αλήθειες που αμφισβητήθηκαν αλλά ελήφθησαν υπόψιν και σε εισαγγελικά πορίσματα της εποχής για το ποιοι αιματοκύλισαν το Πολυτεχνείο. Το παιχνίδι κατά τις πηγές που παραβάλλονται, ήταν στημένο και προκαθορισμένο για το αιματοκύλισμα. Και ανεξαρτήτως για τις όποιες ενστάσεις που πιθανόν να προβληθούν, τα παρατιθέμενα γεγονότα είναι πολλάκις αναφερόμενα και ποτέ δεν

ακολούθησαν διαψεύσεις.

Διαβάστε το πρώτο απόσπασμα:

“Στην εποχή του διαδικτύου και όχι των εκδοτών – συνεργατών της χούντας και μετά της δημοκρατίας, καμμία αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί. Η συγκλονιστική μαρτυρία του γιατρού για τη νύχτα εκείνη, τα λέει όλα.

Κάπως έτσι, μετά από χρόνια, θα ανοίξουν τα στόματα και για τον Δεκέμβρη του 2008, που έφερε τη νέα χούντα, το νέο ξεπούλημα της πατρίδας από τον άλλο “Γιώργο”. Τον νεώτερο.

“Μαρτυρία: «Από σφαίρες ελεύθερων σκοπευτών τα θύματα του Πολυτεχνείου»”Μιλώντας στο Pheme.gr ο κ. Χαρώνης προβαίνει σε μια μεγάλη αποκάλυψη. Όπως αναφέρει στα γεγονότα του Πολυτεχνείου, το ’73, έδρασαν ελεύθεροι σκοπευτές, οι οποίοι χτυπούσαν από ψηλά στο ψαχνό.

«Τα πρώτα θύματα και οι πιο βαριά τραυματίες είχαν βληθεί από ψηλά. Πιθανώς από μπαλκόνια και ταράτσες παρακείμενων πολυκατοικιών», επισημαίνει ο κ. Χαρώνης.

Στο συμπέρασμα αυτό έχει καταλήξει ο γιατρός, έπειτα από «πλήρη μελέτη τροχιάς», όπως

αναφέρει, την οποία διενήργησε.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα των ερευνών που πραγματοποίησε, «οι πρώτοι και βαριά τραυματίες είχαν βληθεί από πάνω προς τα κάτω».

Σε ορισμένες περιπτώσεις, μάλιστα, οι ελεύθεροι σκοπευτές χτύπησαν πισώπλατα, όπως αναφέρει. «Είδα θύματα που εβλήθησαν στην πλάτη, πλάτη προς καρδιά και σπονδυλική στήλη».

Ο τότε Διευθυντής της Γ’ Χειρουργικής Κλινικής του Γενικού Κρατικού Νοσοκομείου, ο οποίος βρέθηκε για 36 συνεχείς ώρες στο χειρουργικό τραπέζι, είναι πεπεισμένος ότι «οι ελεύθεροι σκοπευτές ήθελαν να αιματοκυλίσουν την Αθήνα».

Όπως αναφέρει ο κ. Χαρώνης «σημάδευαν για σκοτωμό, και το ερώτημα μου, βεβαίως είναι ένα: Είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να ήταν Έλληνες; Εύχομαι και ελπίζω να μην ήταν Έλληνες, αλλά πράκτορες ξένης δύναμης που ήθελε να αιματοκυλίσει την Αθήνα, να την μετατρέψει σε σφαγείο για να δικαιολογήσει την μετέπειτα δράση του Ιωαννίδη».

Παρ’ ότι έχουν περάσει 39 χρόνια από τα αιματηρά γεγονότα του Πολυτεχνείου, ο κ. Χαρώνης θυμάται με λεπτομέρειες τα θλιβερά γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο χώρο του νοσοκομείου, όπου της άφιξης εκατοντάδων τραυματιών ακολούθησε η βίαιη επέμβαση αστυνομικών, στρατιωτικών των ΕΑΤ-ΕΣΑ, και πρακτόρων της χούντας στο χώρο του νοσοκομείου.

«Γινόταν το σώσε. Για να προφυλάξουμε τους τραυματίες, τους αλλάζαμε τα ονόματα για να μην μπορούν να τους βρουν», σημειώνει ο κ. Χαρώνης. «Βεβαίως η ενέργεια μας αυτή αργότερα τους δημιούργησε μεγάλο πρόβλημα, γιατί ενώ ήθελαν να καταθέσουν τα χαρτιά τους για τη χορήγηση μιας συνταξούλας, δεν μπορούσαν να βρουν τα ονόματά τους»!

Θέτουμε υπόψιν του κ. Χαρώνη, την αμφισβήτηση των νεκρών του Πολυτεχνείου από την πλευρά της Χρυσής Αυγής.

Δείχνει να απορεί και να θυμώνει. «Είναι δυνατόν; Είναι δυνατόν;», επαναλαμβάνει με απορία. «Ας έρθουν σε μένα να τους εξηγήσω, να τους πω για τα δυο παιδιά που ξεψύχησαν στα χέρια μου, τα οποία δεν θα ξεχάσω ποτέ. Ο ένας, νεαρός, είχε δεχθεί σφαίρα στην κάτω κοίλη φλέβα και ο άλλος είχε βληθεί στο κρανίο»!

Και το δεύτερο που λέει πολλά:

ΟΙ ΑΘΕΑΤΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ. 17 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1973.

“Τη νύχτα στις 14 Νοεμβρίου 1973, ο ισραηλινός στρατηγός Μωσέ Νταγιάν έφθασε στην Αθήνα.

Εγκαταστάθηκε στο σπίτι του γαμπρού του Δημ. Ιωαννίδη , του γιατρού Αλαζράκη .

Από εκεί έστειλε μήνυμα στον Ιωαννίδη να είναι έτοιμος : «η ώρα έφθασε . Όλα είναι έτοιμα».

Την επομένη 15 Νοεμβρίου , το γιώτ «Απόλλων» , ιδιοκτησίας της εταιρίας ΟΤC , η οποία τότε ήταν ιδιοκτησίας της CIA , έφθασε στον Πειραιά .

Το γιώτ πριν τη μετατροπή του , ήταν μονάδα του βρετανικού πολεμικού ναυτικού .

Ήταν εξοπλισμένο με πανίσχυρο ασύρματο , τέλεια εργαστήρια και αναρίθμητους φακέλους .

Είκοσι κομάντος συμπλήρωναν το ειδικό πλήρωμα του σκάφους .

Από τον Πειραιά έπλευσε προς τα ανοιχτά του Σουνίου , όπου και περίμενε ανενόχλητο.

Στο μεταξύ έκαναν τις ανάλογες επαφές τους , κυρίως με το στρατηγό Νταγιάν

, ο οποίος ήταν σε συνεχή επαφή με Έλληνες πολίτες για την υπόθεση του ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ.

Η κύρια επαφή Νταγιάν , εκτός από τον Ιωαννίδη – Αραπάκη -Μπονάνο , ήταν με τον Γιάγκο Πεσματζόγλου ,ο οποίος τότε ήταν μέλος της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ για την Ελλάδα.

Είχε αναλάβει το πολιτικό σκέλος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Ήταν ο ενδιάμεσος μεταξύ των επί κεφαλής των φοιτητών ,του Στρατηγού Νταγιάν και της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ.

Ο Πεσματζόγλου είχε άμεση επαφή , κυρίως με τρία πρόσωπα , από τους φοιτητές της εξέγερσης :Η μία είναι σήμερα {1993} αρχηγός αριστερού κόμματος και οι άλλοι δυο στελέχη και βουλευτές της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Με την ελπίδα και την ευχή , πως θα βγουν και θα καταγγείλουν δημόσια τα γεγονότα εκείνης της νύχτας από την πλευρά τους όπως εκείνοι τα έζησαν , υπόσχομαι , αν δεν μιλήσουν οι ίδιοι , να δημοσιεύσω στο επόμενο βιβλίο μου τα ονόματα τους …;.

Τα χαράματα της 16 Νοεμβρίου , έφθασαν χίλιοι κομάντος από τις Βρυξέλλες , με εντολή να συμμετάσχουν στην εξέγερση του πολυτεχνείου.

Όλοι μεταφέρθηκαν από τη βάση του ελληνικού στη γεωγραφική υπηρεσία Στρατού στο πεδίο του Άρεως .

Τους μοιράστηκαν Ελληνικές στρατιωτικές και αστυνομικές στολές και περίμεναν διαταγή να επέμβουν.

Εκτός από όπλα , είχαν στην κατοχή τους ασύρματο , συγχρονισμένο με εκείνον του γιωτ «Απόλλων» , απ΄ όπου και περίμεναν την διαταγή για επέμβαση …;..

Ο στρατιωτικός που είχε αναλάβει την εποπτεία όλων των ανδρών , ήταν ο υποστράτηγος Χουήζερ του ΝΑΤΟ , αλλά και έμπιστος της τριμερούς Επιτροπής .

Την νύχτα της 16ης Νοεμβρίου , οι κομάντος του ΝΑΤΟ διατάχθηκαν από τον υποστράτηγο Χουήβερ , να ακροβολιστούν στο Πεδίο του Άρεως και να περιμένουν διαταγές ..

Οι είκοσι κομάντος που περίμεναν στο γιωτ, διατάχθηκαν να πάνε με λέμβους στη στεριά , να καταλάβουν το σπίτι του Γεωργίου Παπαδόπουλου , να κόψουν τα τηλεφωνά του και να απαγορεύσουν στο δικτάτορα κάθε επαφή με τον έξω κόσμο.

Να συνεννοηθούν μετά με τους Έλληνες «συναδέλφους» τους και να περιμένουν διαταγή για να αποχωρίσουν.

Όταν νύχτωσε οι κομάντος έφθασαν στην ακτή και από εκεί με στρατιωτικά τζιπ κατευθύνθηκαν προς το σπίτι του δικτάτορα Παπαδόπουλου.

Οι άλλοι έφυγαν «κατά ομάδες» από τη Γεωγραφική Υπηρεσία ΚΑΙ ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΤΗΚΑΝ στο πεδίο του Άρεως .

Αργότερα , όταν το τανκ έσπασε την πόρτα του πολυτεχνείου , οι κομάντος βρίσκονταν ήδη μέσα.

Στις εφιαλτικές στιγμές που ακολούθησαν , οι Νατοϊκοί κομάντος χτυπούσαν αδιάκριτα.

Σκότωσαν , έσφαξαν έσπασαν ωμοπλάτες και όταν πια ο «εχθρός» είχε νικηθεί ένα στρατιωτικό σφύριγμα του επικεφαλής τους επανέφερε στην τάξη.

Ανασυντάχθηκαν , και όπως είχαν έρθει , έφυγαν αθόρυβα.

Σε μια ώρα απογειώνονταν από τη βάση του Ελληνικού , με προορισμό τις Βρυξέλλες .

Χίλια δολάρια μπόνους πήρε ο καθένας , για εκείνη τη βραδιά …;

Το ίδιο έγινε και με τους είκοσι .

Διατάχθηκαν να επιστρέψουν στο γιωτ .

Ξημερώματα στις 18 Νοεμβρίου 1973 , το γιωτ «Απόλλων» έπλεε ανοιχτά , με προορισμό τη Βαρκελώνη ..

Ο Στρατηγός Νταγιάν αφού ενέκρινε τον κατάλογο των νέων Υπουργών , τακτοποίησε και άλλες μικρές λεπτομέρειες , και αναχώρησε αθόρυβα για το Ισραήλ, όπως είχε έρθει …;..”

Από βιβλίο του δημοσιογράφου Διακογιάννη

Posted in ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΕΘΝΙΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ, Κ.Κ.Ε. | Leave a Comment »

Γιατί δεν διώκεται το ΚΚΕ που δηλώνει απερίφραστα πως θέλει να καταλύσει το πολίτευμα; VIDEO

Posted by PROTEUS στο Οκτώβριος 8, 2013


Γιατί δεν διώκεται το ΚΚΕ που δηλώνει απερίφραστα πως θέλει να καταλύσει το πολίτευμα;

Διαβάσαμε τα όσα καταγέλαστα λένε οι πάσης φύσεως και πάντα χαμηλής ηθικής υποστάθμης ψευδομάρτυρες. Ιδιαίτερη ποσότητα γέλιου προκάλεσε ο «ψευδομάρτυρας Ε», ο οποίος μεταξύ άλλων μίλησε για αρνιά και τανκς και κατάλυση του πολιτεύματος από την Χρυσή Αυγή. Σε κάθε περίπτωση αυτές τις γελοιότητες θα πρέπει να τις υποστούν οι αρμόδιοι και δεν θα τις σχολιάσουμε περαιτέρω, δεδομένου και της φαιδρότητας που τις διακατέχει.
Δεν μπορούμε, όμως, παρά να παρατηρήσουμε ότι οι δικαστικές αρχές σπεύδουν να υιοθετήσουν τέτοιες μπουρδολογίες, οι οποίες προέρχονται από άτομα τοιαύτου είδους και βασίζονται στο…

απόλυτο κενό, προκειμένου να καλέσουν σε απολογία τους βουλευτές μας, αντί να πετάξουν έξω από το χώρο της Δικαιοσύνης τους διάφορους ψευδομάρτυρες. Αντιθέτως στην περίπτωση που σας παρουσιάζουμε στο βίντεο, όπου υπάρχει ομολογία μη σεβασμού στο Σύνταγμα και τους Νόμους του κράτους, η δικαστική εξουσία δεν έπραξε τίποτα.

Βλέπουμε, λοιπόν, στο βίντεο τον κ. Μαΐλη, εκπρόσωπο του ΚΚΕ, να δηλώνει ευθέως ενώπιον ολόκληρου του ελληνικού λαού και πιθανών εισαγγελέων – τηλεθεατών ότι δεν σέβεται και μάλιστα διαφωνεί με το Σύνταγμα, χαρακτηρίζοντας το αντιλαϊκό. Η παραδοχή αυτή του ΚΚΕ δεν προκαλεί ούτε την μήνη του τηλεδικαστή Πρετεντέρη, ο οποίος περιορίστηκε σε μία σύντομη λογομαχία περί του ζητουμένου.
Το ίδιο συνέβη και με τον ξυλοδαρμό πολιτών από τα «τάγματα εφόδου» του ΚΚΕ και του ΠΑΜΕ, τα οποία δεν είναι «μαρτυρίες» ή αποκυήματα φαντασίας κάποιων εμπαθών, αλλά αποδεικνύονται με φωτογραφίες, βίντεο και λοιπά τεκμήρια. Επίσης, βέβαια, δεν επενέβη η δικαιοσύνη σε αυτό, ούτε στις δηλώσεις της πασιονάριας εξ Εκάλης που δήλωνε ότι «θα σφάξει» τους πολιτικούς της αντιπάλους.
Αυτά τα λιγοστά στοιχεία που μπορεί να βρει ο καθείς σταχυολογώντας την πρόσφατη, μοναχά, επικαιρότητα δείχνουν ότι οι διώξεις της Χρυσής Αυγής είναι καθαρά πολιτικού χαρακτήρα και αποσκοπούν σε πολιτικά οφέλη από πλευράς της κυβέρνησης και φυσικά εξυπηρέτηση των «άνωθεν» εντολών από ΗΠΑ, Κομισιόν και εβραϊκές ενώσεις.
Σημειώνουμε ότι στο διαδίκτυο κυκλοφορούν φωτογραφίες από πρωτοκλασάτα στελέχη του ΚΚΕ με παλούκια και άλλα φονικά αντικείμενα να ξυλοκοπούν πολιτικούς τους αντιπάλους.

Μάλιστα φαίνεται ξεκάθαρα στις φωτογραφίες ότι οι υποψήφιοι στις αυτοδιοικητικές εκλογές του εν λόγω κόμματος είναι αυτοί που οργανώνουν τις επιθέσεις των ταγμάτων εφόδου και εν συνεχεία κάθονται τα τηλεοπτικά πάνελ των ΜΜΕ με υπουργούς της ΝΔ.

Posted in Κ.Κ.Ε., ΠΟΛΙΤΙΚΑ | Leave a Comment »

Γκουλάγκ, η μαύρη σελίδα της ΕΣΣΔ

Posted by PROTEUS στο Οκτώβριος 6, 2013


Σχεδόν 18 εκατομμύρια πολίτες εκτοπίστηκαν από τους σταλινικούς στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας της Σιβηρίας

Της Μαρινας Πετρακη*
Στις 5 Μαρτίου 1953 ο Στάλιν, «o μέγιστος αρχηγός του σοβιετικού λαού και όλων των απανταχού ελευθέρων ανθρώπων», πέθανε. Τα νέα του θανάτου του έπεσαν σαν κεραυνός στους πολίτες της Σοβιετικής Ενωσης. Η προσωπολατρία του ηγέτη, μέσα από παντοδύναμους μηχανισμούς προπαγάνδας, καταπίεσης και φόβου, είχε απόλυτα παγιωθεί και είχε αναδείξει τον Στάλιν αδιαμφισβήτητο ηγέτη του έθνους, «πατερούλη» των φτωχών και αδυνάτων, αλάθητο και δίκαιο προστάτη, από τον οποίον εξαρτιόνταν τα πάντα και πάνω από όλα η ζωή και ο θάνατος. Χιλιάδες απελπισμένοι και συντετριμμένοι πολίτες συνωστίζονταν να αποτίσουν φόρο τιμής και το ύστατο
χαίρε στο «ανίκητο θεριό» του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και μεγάλο αναμορφωτή της Σοβιετικής Ενωσης. Μιας Σοβιετικής Ενωσης που θρηνούσε και βίωνε την απώλεια, την απελπισία και την αβεβαιότητα. Ηταν το τέλος μιας ολόκληρης εποχής απόλυτα ταυτισμένης με τον ηγέτη της…


Χώροι εκκαθάρισης των αντιφρονούντων

Υπήρχε, ωστόσο, και μια άλλη Σοβιετική Ενωση, μυστική, απαγορευμένη, ξεχασμένη: η ΕΣΣΔ των Γκουλάγκ• των στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας, καταστολής και τιμωρίας εκατομμυρίων δυστυχισμένων και κατατρεγμένων πολιτών που έτυχε να βρεθούν στον δρόμο του «πατερούλη» και των συν αυτώ. Αντιφρονούντες «εχθροί του λαού», διανοούμενοι, επιστήμονες, έμποροι, χωρικοί που αντιστέκονταν στην κολεκτιβοποίηση, αθώοι πολίτες που συνελήφθησαν για «μεγάλα εγκλήματα» όπως μικροκλοπές βασικών αγαθών επιβίωσης (λίγο σιτάρι, λίγες πατάτες) την περίοδο του μεγάλου λιμού (1932-1933). Η ολιγοήμερη απουσία από την εργασία, ένα αθώο αστείο ή η έλλειψη σεβασμού προς τους εκφραστές του σταλινισμού εκλαμβάνονταν ως αντεπαναστατική δράση και επέσυραν ποινή έως 25 χρόνια στα Γκουλάγκ. Οι περισσότεροι, αθώα θύματα πιασμένα στα δίχτυα των παρανοϊκών μυστικών υπηρεσιών, μεταξύ αυτών αιχμάλωτοι πολέμου και Σοβιετικοί στρατιώτες ύποπτοι για προδοσία. Χωρίς να έχουν ουσιαστικά καταδικαστεί, συλλαμβάνονταν, συνήθως μέσα στη νύχτα, και μεταφέρονταν κρυφά στους τόπους προορισμού τους. Ανδρες, γυναίκες, παιδιά, ανθρώπινα φορτία στοιβαγμένα κατά δεκάδες μέσα στα άθλια ξύλινα βαγόνια των τρένων μαζί με επικίνδυνους εγκληματίες, με άγνωστο προορισμό, άφηναν πίσω τους οικογένειες που οι περισσότεροι δεν θα ξανάβλεπαν ποτέ. Τα ταξίδια μακρινά, ατελείωτα, συχνά πιο οδυνηρά από τους τόπους προορισμού, με μεγάλες ανθρώπινες απώλειες. «Οι στρατιές των καταδικασμένων, κοπάδια στους σιδηρόδρομους, χαμένοι μες στον φόβο τους και οι μηχανές να προστάζουν σφυρίζοντας• Μακριά από δω Παρίες. Το άστρο του θανάτου ήταν από πάνω μας», θα γράψει η μεγάλη Ρωσίδα ποιήτρια Αννα Αχμάτοβα στο «Ρέκβιεμ», την εποχή των μεγάλων σταλινικών εκκαθαρίσεων.

Ο όρος Γκουλάγκ (ακρωνύμιο της Glavnoye Upravleniye ispravityelno-trudovykh Lagerey) δηλώνει ουσιαστικά το σύστημα διαχείρισης και εποπτείας των στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας, το οποίο ιδρύθηκε τον Απρίλιο 1930 και έληξε τυπικά τον Ιανουάριο του 1960. Οταν το 1973 ο νομπελίστας Αλεξάντρ Σολτζενίτσιν γνωστοποίησε στη Δύση μέσω του βιβλίου του «Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ» την ύπαρξη των διαβόητων αυτών στρατοπέδων, ο όρος Γκουλάγκ ταυτίστηκε με τους χώρους φυλάκισης και εξόντωσης ανθρώπων μέσα από απάνθρωπες συνθήκες διαβίωσης και εργασίας. Ωστόσο πρέπει να τονισθεί ότι η Δύση αντιμετώπιζε με αρκετό σκεπτικισμό την ύπαρξη των Γκουλάγκ, όπως άλλωστε και τις αναφορές για τις απάνθρωπες σταλινικές εκκαθαρίσεις που έλαβαν χώρα μεταξύ 1936-1940.

Το πραγματικό μέγεθος της ιστορίας των στρατοπέδων καταναγκαστικής εργασίας και τιμωρίας άρχισε να αναδεικνύεται στα τέλη του 1990, όταν ιστορικοί ερευνητές όπως η Anne Applebaum (2003) απέκτησαν πρόσβαση στα Ρωσικά Κρατικά Αρχεία. Παράλληλα, εκατοντάδες προσωπικές μαρτυρίες και φωτογραφικό υλικό, που ήλθαν στο φως, άρχισαν να συνθέτουν μια εικόνα απίστευτης οδύνης και ανθρώπινης εκμετάλλευσης στα Γκουλάγκ του Στάλιν.


Τέσσερα εκατομμύρια θύματα στις «κρεατομηχανές»
Τα Γκουλάγκ κάνουν την εμφάνισή τους το 1918 επί Λένιν ως στρατόπεδα καταστολής και τιμωρίας των αντεπαναστατών μέσω της καταναγκαστικής εργασίας, αντικαθιστώντας ουσιαστικά τα τσαρικά κατόργκα (από το ελληνικό κάτεργο), όπου οι φυλακισμένοι οδηγούνταν σε απομακρυσμένα στρατόπεδα στις αχανείς εκτάσεις της Σιβηρίας. Χρειάσθηκαν περίπου δέκα χρόνια για να εκτιμηθεί πλήρως από τον Στάλιν η αποτελεσματικότητα των Γκουλάγκ μέσα στο πλαίσιο της ταχείας εκβιομηχάνισης της χώρας και της εφαρμογής του πενταετούς προγράμματος ανασυγκρότησης. Ενα φιλόδοξο εγχείρημα, που απαιτούσε απίστευτα αποθέματα πρώτων υλών, ανθρώπινου δυναμικού και την κολεκτιβοποίηση της γης. Εκατομμύρια χωρικοί-αγρότες που αντιδρούσαν αποτέλεσαν τα πρώτα «τάγματα εργασίας» για την εξόρυξη των φυσικών πόρων στα ορυχεία του μακρινού Βορρά, όπως η περιοχή της Σιβηρίας (Κολίμα) πλούσια σε αποθέματα χρυσού, ασημιού, χαλκού, πετρελαίου, ξυλείας και άνθρακα, όπου οι θερμοκρασίες τον χειμώνα έφταναν κάτω από τους -50 βαθμούς Κελσίου. Η Κολίμα αναδείχθηκε στο πιο διαβόητο κέντρο «διακομιδής ανθρώπινου φορτίου» όπου πάνω από ένα εκατομμύριο άνθρωποι φέρεται να έχουν πεθάνει από τις κακουχίες κατά τη μεταφορά τους στην περιοχή. Οι στρατώνες/φυλακές που χτίζονταν από τους κρατουμένους δεν είχαν παρά «ένα τζάκι» και οι συνθήκες διαβίωσης ήταν επιεικώς αθλιότατες.

Ανθρωποι-εργαλεία
Παρότι η δημιουργία των στρατοπέδων δεν είχε στόχο τον θάνατο των κρατουμένων αλλά την απόλυτη εκμετάλλευσή τους ως εργαλείων παραγωγής πλούτου, η φυσική τους εξόντωση επιτυγχανόταν χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια από το σύστημα. Ενα αυτόνομο σύστημα με δικούς του νόμους, συνήθειες και ηθικούς κανόνες, τον έλεγχο του οποίου είχε ο Λαβρέντι Μπέρια, ο περιβόητος αρχηγός της μυστικής υπηρεσίας (NKVD). Η έλλειψη τροφής (ο χυλός από νερό και αλεύρι ήταν το μόνο καθημερινό τους), η έκθεσή τους σε απάνθρωπες κλιματικές συνθήκες όπου η εργασία δεν είχε ωράριο, οι ασθένειες, η καθημερινή βία και καταπίεση από τους φρουρούς αλλά και μεταξύ των κρατουμένων, όπου οι γυναίκες και τα παιδιά αποτελούσαν τα εύκολα θύματα, ανέβαζαν το ποσοστό θανάτου σε απίστευτα ύψη.

Υπολογίζεται ότι από τα περίπου 18 εκατομμύρια ανδρών, γυναικών και παιδιών που πέρασαν από τις «κρεατομηχανές», όπως αποκαλούσαν τα Γκουλάγκ τα θύματά τους, πάνω από τέσσερα εκατομμύρια άφησαν την τελευταία τους πνοή εκεί, στους τόπους της τιμωρίας τους, όπου η ζωή δεν είχε καμία αξία. Μεταξύ αυτών, και ένας μεγάλος αριθμός ατόμων που ανήκαν σε μειονότητες, όπως οι δεκάδες χιλιάδες Ελληνες του Πόντου, που ξέφυγαν από τη μανία του Κεμάλ για να μεταφερθούν στα Γκουλάγκ της Σιβηρίας όπου οι περισσότεροι πέθαναν ξεχασμένοι, περιφρονημένοι. «Σε αυτούς τους καιρούς μόνον οι νεκροί/ Μπορούσαν να χαμογελούν λυτρωμένοι/ Από τα βάσανά τους» (Αννα Αχμάτοβα, «Pέκβιεμ» 1935-1940).

Και ελληνικής καταγωγής
Επιπλέον, έξι έως επτά εκατομμύρια (μεταξύ αυτών και Σοβιετικοί πολίτες ελληνικής καταγωγής) εκτοπίστηκαν όχι σε στρατόπεδα, αλλά σε απομακρυσμένες και αφιλόξενες περιοχές της επικράτειας ως «εχθροί του λαού» και υπονομευτές της Σοβιετικής Ενωσης.

Σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία που προκύπτουν από τα Ρωσικά Κρατικά Αρχεία, στο τέλος της δεκαετίας του 1930, την περίοδο των «σταλινικών εκκαθαρίσεων», υπήρχαν τουλάχιστον 476 μεγάλα Γκουλάγκ με εκατοντάδες, ακόμα και χιλιάδες, υποστρατόπεδα σπαρμένα σε όλη τη Σοβιετική Ενωση με εκατομμύρια κρατουμένους. Τα στρατόπεδα αυτά πλαισίωναν άλλες υπηρεσίες, όπως η Νταλστρόι που ήταν υπεύθυνη για την παραγωγή και την εμπορική εκμετάλλευση των προϊόντων που παράγονταν από τους φυλακισμένους.


Η Δύση κράτησε υποκριτική στάση
Την ίδια στιγμή, η Δύση φωτογραφιζόταν με τον «Uncle Joe» χαμογελώντας ικανοποιημένη, ενώ, όταν τον Μάιο του 1944 (την εποχή της απόλυτης αμερικανοσοβιετικής φιλίας και συμμαχίας) ο αντιπρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Henry Wallace επισκέφθηκε για πρώτη και μοναδική φορά το Γκουλάγκ στην Κολίμα, δεν αντιλήφθηκε ποτέ ότι επισκεπτόταν μια απέραντη φυλακή. Εντυπωσιάσθηκε από το τοπίο της Σιβηρίας και την ομοιότητά του με την αμερικανική Αγρια Δύση και θαύμασε τον πλούτο της περιοχής και τους «γεροδεμένους και καλοντυμένους νέους ανθρακωρύχους». Οι πραγματικοί εξαθλιωμένοι ανθρακωρύχοι ντυμένοι στα κουρέλια τους παρέμεναν φυλακισμένοι στο Γκουλάγκ μέχρι την αποχώρηση του υψηλού ξένου.

Η Δύση, μες στην υποκρισία της, «θώπευε» το «θεριό» για να εξασφαλίσει τη βοήθειά του στην εξόντωση ενός άλλου «θηρίου», απείρως πιο καταστροφικού και επικίνδυνου.

Οι στρατιές των κατατρεγμένων συνέχιζαν να συνωστίζονται στα Γκουλάγκ της απόλυτης ανθρώπινης εξαθλίωσης για περίπου αλλά δέκα χρόνια. Με τον θάνατο του Στάλιν, την ηγεσία της Σοβιετικής Ενωσης ανέλαβαν οι συνεργάτες του, Γκεόργκι Μαλένκοφ και Λαβρέντι Μπέρια. Σύντομα προστέθηκε και ο Νικίτα Χρουστσόφ, ο οποίος εκλέχθηκε γενικός γραμματέας του κόμματος λίγους μήνες μετά. Στα πρώτα μέτρα που πήρε η νέα ηγεσία ήταν η χορήγηση αμνηστίας σε ενάμισι εκατομμύριο κρατουμένων στα Γκουλάγκ.

Ο δρόμος για την καθαίρεση του Στάλιν από το «παγκόσμιο πόστο του» είχε ξεκινήσει, για να ολοκληρωθεί λίγα χρόνια μετά.

* Η κ. Μαρίνα Πετράκη είναι ιστορικός και ερευνήτρια.

kathimerini.

Posted in ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ, Κ.Κ.Ε. | Leave a Comment »

ΑΠΟΦΑΣΙΣ 5ης ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ Κ.Ε. ΤΟΥ Κ.Κ.Ε. ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ»

Posted by PROTEUS στο Οκτώβριος 3, 2013


 Αν αυτό, δεν λέγεται ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, πώς λέγεται, ρε ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ Κ.Κ.ΕΔΕΣ

 Το ξενοκίνητον των κινήτρων του Σλαυϊκής εμπνεύσεως, καθοδηγήσεως και διευθύνσεως Συμμοριτοπολέμου, αποδεικνύεται και εκ της αποφάσεως της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. της 30-33 Ιανουαρίου 1949. Η απόφασις αύτη ελήφθη παρουσία Ρώσων και Αλβανών εκπροσωπούν και απέβλεπεν ανεπιφυλάκτως εις τον εδαφικόν ακρωτηριασμόν τής Ελλάδος.

    Την εποχήν εκείνην είχεν ήδη, από της 30ής Ιουνίου 1948. επέλθει ρήξις μεταξύ Στάλιν και Τίτο, με αφορμήν την ηγεμόνευσιν των Βαλκανίων. Κατόπιν αυτού, ο Νίκος Ζαχαριάδης, κατά την μετάβασίν του τον Οκτώβριον του 1948 εις Μόσχαν, επισκέπτεται τον Στάλιν, παρά του οποίου λαμβάνει νέας εντολάς. αντιθέτους προς το πνεύμα της Συμφωνίας τού Μπλέντ. Δηλαδή, ενώ μέχρι τότε η Μόσχα υπεστήριξε την γραμμήν του Τίτο, ήτοι «Ομόσπονδος Λαϊκή Δημοκρατία της

Μακεδονίας» υπό την κυριαρχίαν της Λαϊκής Νοτιοσλαυϊκής Ομοσπονδίας, τώρα το Κρεμλίνον, πρός δημιουργίαν αντιπερισπασμού, επανέρχεται εις την Βουλγαρικήν γραμμήν του Δημητρώφ και υποστηρίζει την δημιουργίαν ανεξαρτήτου ή αυτονόμου «Μακεδόνικου Κράτους», εντός της «Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας» (Β.Κ.Ο.), εις το όποιον θα επιδιωχθή και η προσέλκυσις και της Νοτιοσλαβικής «Μακεδονίας των Σκοπίων». Ταυτοχρόνως, η Μόσχα, διά της Κομινφόρμ, διαβιβάζει την νέαν πολιτικήν γραμμήν διά τα Βαλκάνια, προς την ηγεσίαν των κομμουνιστοσυμμοριτών, δηλαδή προς το Κ.Κ.Ε.

    Δύο μήνας μετά την επιστροφήν του εκ Μόσχας, ο Νίκος Ζαχαριάδης, δημοσιεύει, εις το 12ον φύλλον του «Δημοκρατικού Στρατού», του Δεκεμβρίου 1948, επιστολήν αναφέρουσαν ότι:
    «Ο μακεδόνικος λαός δεν αγωνίζεται στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας για να βρει την ισοτιμία και την ισοπολιτεία μέσα στην Ελλάδα, αλλά δημιουργεί τώρα την δικιά τον εθνική ζωή και εστία και τείνει προς την ενότητα πού κατάχτησε με το αίμα του. Ο μακεδόνικος λαός θα απόκτηση μια ανεξάρτητη, κρατικά ενιαία και ισότιμη θέση στην οικογένεια αυτή όπου αύριο θα ανήκει και ο ελληνικός λαός με την λαϊκή δημοκρατία. Και γι’ αυτή την ανεξάρτητη, κρατικά ενιαία και ισότιμη θέση παλεύει σήμερα και ο μακεδόνικος λαός της Μακεδονίας του Αιγαίου…».
29 Φεβρουαρίου 1949. Η Μακεδονία είναι ελεύθερη. Ο γενναίος και υπερήφανος Έλληνας στρατιώτης φρουρεί τα πάτρια εδάφη, ιστάμενος εγγύς των συνόρων, επί καταληφθέντος πολυβολείου των ξένων επιδρομέων.
    Κατόπιν όλων αυτών ο Συμμοριτοπόλεμος λαμβάνει περισσότερον έντονον Σλαυομακεδονικόν χαρακτήρα και την 30-31 Ιανουαρίου 1949 συγκαλείται, εις την περιοχήν των Πρεσπών. η 5η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε., ευθυγραμμιζομένη και υιοθετούσα πλήρως τας εντολάς της Μόσχας. «Πρωθυπουργός», την εποχήν εκείνην. ήτο ο Γιάννης Ιωαννίδης, ο όποιος αντικατεστάθη ολίγον βραδύτερον υπό του Δημητρίου Παρτσαλίδη. «Αρχιστράτηγος» ήτο ο Δημήτρης Βλαντάς και «Πρόεδρος του Πολεμικού Συμβουλίου» ο Νίκος Ζαχαριάδης.
    Η 5η Όλομέλειατής Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε., διά της ληφθείσης αποφάσεως της, επαναφέρει υπό άλλην μορφήν το εθνοπροδοτικόν σύνθημα «περί ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας και Θράκης» του 3ου Έκτακτου Συνεδρίου του Κ.Κ.Ε. (26 Νοεμβρίου – 3 Δεκεμβρίου 1924). Πράγματι, η εκδοθείσα υπ’ αυτής ανακοίνωσις αναφέρει:
    «Στη Βόρεια Ελλάδα ο Μακεδόνικος (Σλαβομακεδονικός) λαός τάδωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αντοθυσίας, πού προκαλούν τον θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και της λαϊκής επανάστασης, ο Μακεδόνικος λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του, έτσι όπως την θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την αποχτήσει. Οι Μακεδόνες κομμουνιστές στέκονται πάντα επικεφαλής στην πάλη του λαού τους».
    Αμέσως μετά την λήξιν των εργασιών της 5ης «Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε., (εις την οποίαν σημειωτέον αναπληρωματικόν μέλος ήτο και ο αρχισυμμορίτης Χαρίλαος Φλωράκης ή «καπετάν Γιώτης»), ανεσχηματίσθη ή «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση» και εις αυτήν συμμετέχουν πλέον και οι Βουλγαρικής συνειδήσεως σλαβόφωνοι «Νοφίτες»: Πασκάλ Μητρόφσκυ, Σταύρο Γκότσεφ και Βαγγέλη ή Γκέλο Κόϊτσεφ.
Επί όλων αυτών, ο Λευτέρης Μαυροειδής, εις την σελίδα 166 του βιβλίου του «Από τον Σταλινισμό στην Περεστρόϊκα», γράφει:
    «Τον Ιανουάριο του 1949. στην 5η Ολομέλεια της Κ.Ε., ο Ζαχαριάδης έρριξε εντελώς ξαφνικά το σύνθημα αυτοδιάθεσης των Σλαβομακεδόνων πού ζούσαν στην Ελλάδα. Υποσχέθηκε στους Σλαβομακεδόνες «εθνική αποκατάσταση)», δηλαδή δικαίωμα αποχωρισμού από το ελληνικό κράτος».
    Προς υλοποίησιν της αποφάσεως της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. συνήλθε, εις τας 3-4 Φεβρουαρίου 1949, το 2ον Συνέδριον της Κεντρικής Επιτροπής του Ν.Ο.Φ. και αφού υιοθέτησε την εν λόγω απόφασιν, δηλαδή «την ένωση της Μακεδονίας, σε ένα ισότιμο κράτος μέσα στη λαϊκοδημοκρατική ομοσπονδία των Βαλκανικών λαών», απεφάσισε να συγκληθή νέον Συνέδριον τον Μάρτιον 1949 προκειμένου: «Να διακήρυξη την Ένωση της Μακεδονίας σε ένα ενιαίο ανεξάρτητο Μακεδόνικο κράτος, μέσα στη Λαϊκή Δημοκρατική Ομοσπονδία των Βαλκανικών λαών, πούναι η δικαίωση των πολύχρονων αιματηρών αγώνων».
    Μετ’ ολίγας δε ημέρας, ήτοι την 15ην Φεβρουαρίου 1949, ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των συμμοριτών μεταδίδει, εκ Βελιγραδίου, τα έξης:
    «Ο μακεδόνικος λαός είναι ιδιαίτερος λαός, ο οποίος χύνει το αίμα του σήμερα μαζί μας και, ζητάει τη δική του λευτεριά».
    Βραδύτερον, ήτοι κατά τας εργασίας της 7ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. (14-18 Μαΐου 1950), ο Νίκος Ζαχαριάδης προσεπάθησε να δικαιολόγηση την περί Μακεδονίας προδοτικήν απόφασιν της ηγεσίας των κομμουνιστοσυμμοριτών, ήτοι της ηγεσίας του Κ.Κ.Ε. Προς τον σκοπόν αυτόν γράφει, εις το βιβλίον του «Δέκα χρόνια πάλης». ότι τούτο, δηλαδή ή εκχώρησις της ελληνικωτάτης Μακεδονίας εις την Νοτιοσλαυίαν, ήταν άναγκαία και εγένετο διά να καταστή δυνατή η περαιτέρω κινητοποίησις των Σλαβομακεδόνων και ή καθολική ένταξις αυτών εις τας τάξεις των κομμουνιστοσυμμοριών!
    Όμως. οι ισχυρισμοί αυτοί του Νίκου Ζαχαριάδη απέχουν της αληθείας. Η πραγματικότης εν προκειμένω είναι ότι όταν, μετά την ρήξιν Στάλιν – Τίτο, καθηρέθη ο Μάρκος Βαφειάδης εκ των αξιωμάτων του, επειδή ήτο φίλος του Τίτο, του οποίου την πολιτικήν εφήρμοζε και ταυτοχρόνως ήτο και προστάτης των λεγομένων «Σλαβομακεδόνων». δηλαδή των Σλαβοφρόνων συμμοριτών (ανταρτών τον Ν.Ο.Φ.), εξεδηλώθη ανησυχία μεταξύ αυτών και συνεπεία αυτού τα πλέον δυναμικά στελέχη των, ακολουθούμενα υπό σημαντικού αριθμού οπαδών των, φοβούμενα διά την τύχην των διέφυγον εις Νοτιοσλαβίαν. Τότε, ο Νίκος Ζαχαριάδης, διά να καθησύχαση τους λοιπούς «Σλαβομακεδόνες» έσπευσε να λάβη τας αποφάσεις του περί αποχωρισμού της Μακεδονίας εκ της Ελλάδος και προσαρτήσεως της εις την Ομοσπονδίαν των Βαλκανικών λαών. Δια του τρόπου αυτού άλλως τε ικανοποιείτο και ή νέα πολιτική γραμμή της Κομινφόρμ διά τα Βαλκάνια.
    Διά να γίνη αντιληπτόν το νόημα της αποφάσεως της 5ης Ολομελείας του Κ.Κ.Ε. και αι εξ αυτής απειληθείσαι επιπτώσεις, επί τής εδαφικής ακεραιότητος της Ελλάδος, αρκεί να διάβαση κανείς τα Πρακτικά της 7ης Ολομελείας του Κ.Κ.Ε. (Μάιος 1950), κατά την οποίαν ο αρχισυμμορίτης Δημήτριος Παρτσαλίδης, ευρισκόμενος την εποχήν έκείνην εις προσωπικήν αντιδικίαν μετά του Νίκου Ζαχαριάδη, ομιλών είπε, μεταξύ άλλων και τα έξης αποκαλυπτικά:
    «Μετά την 5η Ολομέλεια οι σλαβίζοντες οπαδοί μας διέδωσαν ότι τα σύνορα της Ανεξάρτητης Μακεδονίας, θ’ άρχιζαν στον Όλυμπο με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη, ενώ εμείς παραμέναμε σιωπηλοί, αυξάνοντας με τον τρόπο αυτό τη σύγχυση…».
    Ανεξαρτήτως, όμως. των ανωτέρω, ο Νίκος Ζαχαριάδης, παρά το ότι προσεπάθησε κατά την 7ην Ολομέλειαν του Κ.Κ.Ε. (14-18 Μαΐου 1950), να δικαιολόγηση την περί Μακεδονίας προδοτικήν απόφασιν της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. (30-31 Ιανουαρίου 1949). εν τούτοις, αμέσως σχεδόν εν συνεχεία, κατά τας εργασίας της 3ης Συνδιασκέψεων (14-15 Οκτωβρίου 1950), η αμετανόητος ηγεσία του Κ.Κ.Ε. διά του Αρχηγού της εδήλωνε και πάλιν:

    «Το Κ.Κ.Ε. αναγνωρίζει το δικαίωμα για αυτοδιάθεση μέχρι και αποχωρισμό για το Σλαβομακεδονικό λαό της Μακεδονίας του Αιγαίου. Σωστά έκανε η 5η Ολομέλεια και έβαλε το ζήτημα αυτό…» («Απομνημονεύματα», Μάρκου Βαφειάδη. 5ος Τόμος – «Εμφύλιος» – σελίς 396).

Posted in ΕΘΝΙΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ, Κ.Κ.Ε. | Leave a Comment »

ΑΠΟΦΑΣΙΣ 5ης ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ Κ.Ε. ΤΟΥ Κ.Κ.Ε. ΔΙΑ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ «ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ»

Posted by PROTEUS στο Οκτώβριος 3, 2013


 Αν αυτό, δεν λέγεται ΕΘΝΙΚΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ, πώς λέγεται, ρε ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ Κ.Κ.ΕΔΕΣ

 Το ξενοκίνητον των κινήτρων του Σλαυϊκής εμπνεύσεως, καθοδηγήσεως και διευθύνσεως Συμμοριτοπολέμου, αποδεικνύεται και εκ της αποφάσεως της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. της 30-33 Ιανουαρίου 1949. Η απόφασις αύτη ελήφθη παρουσία Ρώσων και Αλβανών εκπροσωπούν και απέβλεπεν ανεπιφυλάκτως εις τον εδαφικόν ακρωτηριασμόν τής Ελλάδος.

    Την εποχήν εκείνην είχεν ήδη, από της 30ής Ιουνίου 1948. επέλθει ρήξις μεταξύ Στάλιν και Τίτο, με αφορμήν την ηγεμόνευσιν των Βαλκανίων. Κατόπιν αυτού, ο Νίκος Ζαχαριάδης, κατά την μετάβασίν του τον Οκτώβριον του 1948 εις Μόσχαν, επισκέπτεται τον Στάλιν, παρά του οποίου λαμβάνει νέας εντολάς. αντιθέτους προς το πνεύμα της Συμφωνίας τού Μπλέντ. Δηλαδή, ενώ μέχρι τότε η Μόσχα υπεστήριξε την γραμμήν του Τίτο, ήτοι «Ομόσπονδος Λαϊκή Δημοκρατία της

Μακεδονίας» υπό την κυριαρχίαν της Λαϊκής Νοτιοσλαυϊκής Ομοσπονδίας, τώρα το Κρεμλίνον, πρός δημιουργίαν αντιπερισπασμού, επανέρχεται εις την Βουλγαρικήν γραμμήν του Δημητρώφ και υποστηρίζει την δημιουργίαν ανεξαρτήτου ή αυτονόμου «Μακεδόνικου Κράτους», εντός της «Βαλκανικής Κομμουνιστικής Ομοσπονδίας» (Β.Κ.Ο.), εις το όποιον θα επιδιωχθή και η προσέλκυσις και της Νοτιοσλαβικής «Μακεδονίας των Σκοπίων». Ταυτοχρόνως, η Μόσχα, διά της Κομινφόρμ, διαβιβάζει την νέαν πολιτικήν γραμμήν διά τα Βαλκάνια, προς την ηγεσίαν των κομμουνιστοσυμμοριτών, δηλαδή προς το Κ.Κ.Ε.

    Δύο μήνας μετά την επιστροφήν του εκ Μόσχας, ο Νίκος Ζαχαριάδης, δημοσιεύει, εις το 12ον φύλλον του «Δημοκρατικού Στρατού», του Δεκεμβρίου 1948, επιστολήν αναφέρουσαν ότι:
    «Ο μακεδόνικος λαός δεν αγωνίζεται στο Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας για να βρει την ισοτιμία και την ισοπολιτεία μέσα στην Ελλάδα, αλλά δημιουργεί τώρα την δικιά τον εθνική ζωή και εστία και τείνει προς την ενότητα πού κατάχτησε με το αίμα του. Ο μακεδόνικος λαός θα απόκτηση μια ανεξάρτητη, κρατικά ενιαία και ισότιμη θέση στην οικογένεια αυτή όπου αύριο θα ανήκει και ο ελληνικός λαός με την λαϊκή δημοκρατία. Και γι’ αυτή την ανεξάρτητη, κρατικά ενιαία και ισότιμη θέση παλεύει σήμερα και ο μακεδόνικος λαός της Μακεδονίας του Αιγαίου…».
29 Φεβρουαρίου 1949. Η Μακεδονία είναι ελεύθερη. Ο γενναίος και υπερήφανος Έλληνας στρατιώτης φρουρεί τα πάτρια εδάφη, ιστάμενος εγγύς των συνόρων, επί καταληφθέντος πολυβολείου των ξένων επιδρομέων.
    Κατόπιν όλων αυτών ο Συμμοριτοπόλεμος λαμβάνει περισσότερον έντονον Σλαυομακεδονικόν χαρακτήρα και την 30-31 Ιανουαρίου 1949 συγκαλείται, εις την περιοχήν των Πρεσπών. η 5η Ολομέλεια της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε., ευθυγραμμιζομένη και υιοθετούσα πλήρως τας εντολάς της Μόσχας. «Πρωθυπουργός», την εποχήν εκείνην. ήτο ο Γιάννης Ιωαννίδης, ο όποιος αντικατεστάθη ολίγον βραδύτερον υπό του Δημητρίου Παρτσαλίδη. «Αρχιστράτηγος» ήτο ο Δημήτρης Βλαντάς και «Πρόεδρος του Πολεμικού Συμβουλίου» ο Νίκος Ζαχαριάδης.
    Η 5η Όλομέλειατής Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε., διά της ληφθείσης αποφάσεως της, επαναφέρει υπό άλλην μορφήν το εθνοπροδοτικόν σύνθημα «περί ενιαίας και ανεξάρτητης Μακεδονίας και Θράκης» του 3ου Έκτακτου Συνεδρίου του Κ.Κ.Ε. (26 Νοεμβρίου – 3 Δεκεμβρίου 1924). Πράγματι, η εκδοθείσα υπ’ αυτής ανακοίνωσις αναφέρει:
    «Στη Βόρεια Ελλάδα ο Μακεδόνικος (Σλαβομακεδονικός) λαός τάδωσε όλα για τον αγώνα και πολεμά με μια ολοκλήρωση ηρωισμού και αντοθυσίας, πού προκαλούν τον θαυμασμό. Δεν πρέπει να υπάρχει καμιά αμφιβολία, ότι σαν αποτέλεσμα της νίκης του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας και της λαϊκής επανάστασης, ο Μακεδόνικος λαός θα βρει την πλήρη εθνική αποκατάστασή του, έτσι όπως την θέλει ο ίδιος, προσφέροντας σήμερα το αίμα του για να την αποχτήσει. Οι Μακεδόνες κομμουνιστές στέκονται πάντα επικεφαλής στην πάλη του λαού τους».
    Αμέσως μετά την λήξιν των εργασιών της 5ης «Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε., (εις την οποίαν σημειωτέον αναπληρωματικόν μέλος ήτο και ο αρχισυμμορίτης Χαρίλαος Φλωράκης ή «καπετάν Γιώτης»), ανεσχηματίσθη ή «Προσωρινή Δημοκρατική Κυβέρνηση» και εις αυτήν συμμετέχουν πλέον και οι Βουλγαρικής συνειδήσεως σλαβόφωνοι «Νοφίτες»: Πασκάλ Μητρόφσκυ, Σταύρο Γκότσεφ και Βαγγέλη ή Γκέλο Κόϊτσεφ.
Επί όλων αυτών, ο Λευτέρης Μαυροειδής, εις την σελίδα 166 του βιβλίου του «Από τον Σταλινισμό στην Περεστρόϊκα», γράφει:
    «Τον Ιανουάριο του 1949. στην 5η Ολομέλεια της Κ.Ε., ο Ζαχαριάδης έρριξε εντελώς ξαφνικά το σύνθημα αυτοδιάθεσης των Σλαβομακεδόνων πού ζούσαν στην Ελλάδα. Υποσχέθηκε στους Σλαβομακεδόνες «εθνική αποκατάσταση)», δηλαδή δικαίωμα αποχωρισμού από το ελληνικό κράτος».
    Προς υλοποίησιν της αποφάσεως της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. συνήλθε, εις τας 3-4 Φεβρουαρίου 1949, το 2ον Συνέδριον της Κεντρικής Επιτροπής του Ν.Ο.Φ. και αφού υιοθέτησε την εν λόγω απόφασιν, δηλαδή «την ένωση της Μακεδονίας, σε ένα ισότιμο κράτος μέσα στη λαϊκοδημοκρατική ομοσπονδία των Βαλκανικών λαών», απεφάσισε να συγκληθή νέον Συνέδριον τον Μάρτιον 1949 προκειμένου: «Να διακήρυξη την Ένωση της Μακεδονίας σε ένα ενιαίο ανεξάρτητο Μακεδόνικο κράτος, μέσα στη Λαϊκή Δημοκρατική Ομοσπονδία των Βαλκανικών λαών, πούναι η δικαίωση των πολύχρονων αιματηρών αγώνων».
    Μετ’ ολίγας δε ημέρας, ήτοι την 15ην Φεβρουαρίου 1949, ο Ραδιοφωνικός Σταθμός των συμμοριτών μεταδίδει, εκ Βελιγραδίου, τα έξης:
    «Ο μακεδόνικος λαός είναι ιδιαίτερος λαός, ο οποίος χύνει το αίμα του σήμερα μαζί μας και, ζητάει τη δική του λευτεριά».
    Βραδύτερον, ήτοι κατά τας εργασίας της 7ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. (14-18 Μαΐου 1950), ο Νίκος Ζαχαριάδης προσεπάθησε να δικαιολόγηση την περί Μακεδονίας προδοτικήν απόφασιν της ηγεσίας των κομμουνιστοσυμμοριτών, ήτοι της ηγεσίας του Κ.Κ.Ε. Προς τον σκοπόν αυτόν γράφει, εις το βιβλίον του «Δέκα χρόνια πάλης». ότι τούτο, δηλαδή ή εκχώρησις της ελληνικωτάτης Μακεδονίας εις την Νοτιοσλαυίαν, ήταν άναγκαία και εγένετο διά να καταστή δυνατή η περαιτέρω κινητοποίησις των Σλαβομακεδόνων και ή καθολική ένταξις αυτών εις τας τάξεις των κομμουνιστοσυμμοριών!
    Όμως. οι ισχυρισμοί αυτοί του Νίκου Ζαχαριάδη απέχουν της αληθείας. Η πραγματικότης εν προκειμένω είναι ότι όταν, μετά την ρήξιν Στάλιν – Τίτο, καθηρέθη ο Μάρκος Βαφειάδης εκ των αξιωμάτων του, επειδή ήτο φίλος του Τίτο, του οποίου την πολιτικήν εφήρμοζε και ταυτοχρόνως ήτο και προστάτης των λεγομένων «Σλαβομακεδόνων». δηλαδή των Σλαβοφρόνων συμμοριτών (ανταρτών τον Ν.Ο.Φ.), εξεδηλώθη ανησυχία μεταξύ αυτών και συνεπεία αυτού τα πλέον δυναμικά στελέχη των, ακολουθούμενα υπό σημαντικού αριθμού οπαδών των, φοβούμενα διά την τύχην των διέφυγον εις Νοτιοσλαβίαν. Τότε, ο Νίκος Ζαχαριάδης, διά να καθησύχαση τους λοιπούς «Σλαβομακεδόνες» έσπευσε να λάβη τας αποφάσεις του περί αποχωρισμού της Μακεδονίας εκ της Ελλάδος και προσαρτήσεως της εις την Ομοσπονδίαν των Βαλκανικών λαών. Δια του τρόπου αυτού άλλως τε ικανοποιείτο και ή νέα πολιτική γραμμή της Κομινφόρμ διά τα Βαλκάνια.
    Διά να γίνη αντιληπτόν το νόημα της αποφάσεως της 5ης Ολομελείας του Κ.Κ.Ε. και αι εξ αυτής απειληθείσαι επιπτώσεις, επί τής εδαφικής ακεραιότητος της Ελλάδος, αρκεί να διάβαση κανείς τα Πρακτικά της 7ης Ολομελείας του Κ.Κ.Ε. (Μάιος 1950), κατά την οποίαν ο αρχισυμμορίτης Δημήτριος Παρτσαλίδης, ευρισκόμενος την εποχήν έκείνην εις προσωπικήν αντιδικίαν μετά του Νίκου Ζαχαριάδη, ομιλών είπε, μεταξύ άλλων και τα έξης αποκαλυπτικά:
    «Μετά την 5η Ολομέλεια οι σλαβίζοντες οπαδοί μας διέδωσαν ότι τα σύνορα της Ανεξάρτητης Μακεδονίας, θ’ άρχιζαν στον Όλυμπο με πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη, ενώ εμείς παραμέναμε σιωπηλοί, αυξάνοντας με τον τρόπο αυτό τη σύγχυση…».
    Ανεξαρτήτως, όμως. των ανωτέρω, ο Νίκος Ζαχαριάδης, παρά το ότι προσεπάθησε κατά την 7ην Ολομέλειαν του Κ.Κ.Ε. (14-18 Μαΐου 1950), να δικαιολόγηση την περί Μακεδονίας προδοτικήν απόφασιν της 5ης Ολομελείας της Κεντρικής Επιτροπής του Κ.Κ.Ε. (30-31 Ιανουαρίου 1949). εν τούτοις, αμέσως σχεδόν εν συνεχεία, κατά τας εργασίας της 3ης Συνδιασκέψεων (14-15 Οκτωβρίου 1950), η αμετανόητος ηγεσία του Κ.Κ.Ε. διά του Αρχηγού της εδήλωνε και πάλιν:

    «Το Κ.Κ.Ε. αναγνωρίζει το δικαίωμα για αυτοδιάθεση μέχρι και αποχωρισμό για το Σλαβομακεδονικό λαό της Μακεδονίας του Αιγαίου. Σωστά έκανε η 5η Ολομέλεια και έβαλε το ζήτημα αυτό…» («Απομνημονεύματα», Μάρκου Βαφειάδη. 5ος Τόμος – «Εμφύλιος» – σελίς 396).

Posted in ΕΘΝΙΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ, Κ.Κ.Ε. | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: