sklantzithres 2

ΣΠΙΘΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ

Archive for the ‘ΙΣΤΟΡΙΚΑ’ Category

ΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΠΟΥ ΚΑΤΑΠΙΑΝ ΤΟΥΣ ΔΙΩΓΜΟΥΣ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝ, ΤΩΡΑ ΚΟΠΤΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΟΥΚΡΑΝΙΑΣ!

Posted by PROTEUS στο Μαρτίου 2, 2014


Γράφει ο Γ. Δημητρακόπουλος.
Διαβάζω έκπληκτος ότι τα δύο κομμουνιστικά κόμματα της Ελλάδος, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ, κόπτονται για τους ομογενείς μας της Ουκρανίας, καταγγέλλοντας ότι δέχονται απειλές διώξεων, περιορισμούς στην χρήση της ελληνικής γλώσσης κ.τ.λ. Ιδού οι σχετικές τους ανακοινώσεις:
ΚΚΕ: «Οι απειλές εναντίον των ομογενών προέρχονται  από ναζιστικές οργανώσεις και κόμματα της Ουκρανίας που δρουν με την κάλυψη της νέας ουκρανικής κυβέρνησης, των ΗΠΑ και της ΕΕ. Δεν είναι τυχαίο ότι μία απ’ τις πρώτες πράξεις της νέας ουκρανικής κυβέρνησης ήταν ο περιορισμός στα δικαιώματα στη γλώσσα και στη λειτουργία των σχολείων, τα οποία υπήρχαν εδώ και δεκαετίες».
 ΣΥΡΙΖΑ: «Ο Ελληνισμός της Διασποράς στην Ουκρανία περνά δύσκολες ώρες όπως καταγγέλλει και η Αλεξάνδρα Προτσένκο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ελληνικών κοινοτήτων της Ουκρανίας. Χτυπιούνται προσωπικές ελευθερίες,  πολιτικές πεποιθήσεις, στο στόχαστρο βρίσκεται το Κομμουνιστικό κόμμα και άλλες δυνάμεις της αριστεράς, όλα τα δημοκρατικά δικαιώματα και προπαντός οι εθνικές διαφορετικότητες ποινικοποιούνται. Το μαύρο πέπλο του ναζισμού απλώνεται.

  Ο ΣΥΡΙΖΑ καλεί την  Ελληνική κυβέρνηση δια μέσου των ελληνικών αρχών στην χώρα αυτή να μεριμνήσει άμεσα ώστε να δοθεί κάθε είδους βοήθεια  στους συμπατριώτες μας . Τα λόγια τα παχιά και τα μεγάλα του υπουργού εξωτερικών κ. Βενιζέλου δεν αρκούν για τους Έλληνες ομογενείς. Η έμπρακτη αλληλεγγύη στον Ελληνισμό της Διασποράς σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές χρειάζεται»

Τώρα τους έπιασε ο πόνος, ενώ τα δύο σταλινοτραφή κόμματα έχουν καταπιεί αμάσητους τους φοβερούς διωγμούς των Ελλήνων της ΕΣΣΔ, από τον Στάλιν, το δε ΚΚΕ τους έχει δικαιολογήσει κιόλας; Επειδή το θράσος έχει και τα όριά του, σας θυμίζω σχετικό με τους διωγμούς αυτούς άρθρο μου, που δημοσιεύθηκε σ’ αυτήν εδώ την ιστοσελίδα, τον περασμένο Δεκέμβριο:
ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1937: ΑΡΧΙΖΕΙ Ο ΔΙΩΓΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΤΗΣ ΕΣΣΔ ΑΠΟ ΤΟΝ «ΠΑΤΕΡΟΥΛΗ» ΣΤΑΛΙΝ
 
Τέτοιες ημέρες, του 1937, άρχιζε στην ΕΣΣΔ η «ελληνική επιχείρηση», ο διωγμός των Ελλήνων από τον «πατερούλη» Στάλιν…
Υπάρχουν και Έλληνες μεταξύ των θυμάτων του Στάλιν; Βεβαίως και υπάρχουν! Αν, όμως, ρωτήστε έξω τον κόσμο, είναι ζήτημα αν το 1% έχει ακούσει κάτι λίγα περί αυτού του ζητήματος. Η πλήρης άγνοια των συμπατριωτών μας για τους Έλληνες θύματα του Στάλιν, σίγουρα δεν οφείλεται στην αδιαφορία τους. Απλώς, η κόκκινη χούντα που κυβερνά από τη μεταπολίτευση ως σήμερα την πατρίδα μας, έχει επιβάλλει –με την ανοχή της ψευτοδεξιάς- πλήρη συνομωσία σιωπής γι’ αυτό το θέμα, για να μη θιγούν τα… όσια και ιερά του «υπαρκτού σοσιαλισμού» και η υστεροφημία του αιμοσταγούς «πατερούλη» Στάλιν! 
Γενοκτονία δια της πείνας
Ευκαιρίας δοθείσης, θα βάλουμε ένα λιθαράκι για να μάθουν οι Έλληνες την πραγματική ιστορία τους. Κατ’ αρχάς, στη Ρωσσία υπήρχαν 750.000 Έλληνες, ποντιακής προελεύσεως οι περισσότεροι. Το 1919, μετά το πραξικόπημα των μπολσεβίκων, κατάφεραν να φύγουν για την Ελλάδα περί τους 260.000. Η πρώτη γενοκτονία έγινε κατά τα έτη 1929-1933, με την «κολλεκτιβοποίηση». Δεν έγινε βέβαια ειδικά κατά των Ελλήνων, αλλά η προγραμματισμένη από το σταλινικό καθεστώς πείνα, που έπληξε τις αγροτικές περιοχές της Ουκρανίας και της Ν. Ρωσσίας, για να σπάσει τη λυσσαλέα αντίσταση των χωρικών που τους άρπαζαν το βιός τους δια της βίας, είχε σαν αποτέλεσμα τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων Ελλήνων (σκοπίμως δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία, αλλά τα θύματα της προγραμματισμένης πείνας υπολογίζεται ότι έφτασαν τα 7,5 εκατομμύρια). 
Η «ελληνική επιχείρηση» της NKVD
Στα μέσα της δεκαετίας του ’30, αρχίζουν οι διώξεις συγκεκριμένων εθνοτικών ομάδων, μεταξύ αυτών και των Ελλήνων. Οι διώξεις παίρνουν μορφή πογκρόμ κατά τα έτη 1937-1938. Η «ελληνική επιχείρηση», με την υπ’ αριθμόν 50215 ντιρεκτίβα της NKVD, άρχισε στις 15 Δεκεμβρίου 1937. Τα πρώτα θύματα ήταν η ηγεσία της ελληνικής μειονότητας, επιφανή στελέχη ελληνικών συλλόγων, ιερείς, δάσκαλοι, συγγραφείς κ.λπ. Μεταξύ αυτών ήταν και πολλοί κομμουνιστές, αλλά αυτό δεν τους έσωσε. Αρκούσε ότι ήταν Έλληνες. Σύμφωνα με μαρτυρία επιζώντος: «Πρώτα συνέλαβαν τους Πόντιους κομμουνιστές. Τους έβαζαν τα χέρια στη μέγγενη και τους έλεγαν: εσείς κάνετε τους κομμουνιστές για να δίνετε μυστικά στην Ελλάδα». Η συνήθης κατηγορία ήταν «συμμετοχή σε παράνομη ελληνική εθνικιστική οργάνωση που στόχευε στη διάλυση της ΕΣΣΔ και στη δημιουργία ανεξάρτητης ελληνικής δημοκρατίας στη Ν. Ρωσσία». Στη συνέχεια, οι διώξεις επεκτάθηκαν και στον υπόλοιπο πληθυσμό. Συνολικά, υπολογίζεται ότι οι Έλληνες θύματα αυτής της περιόδου (που είτε εκτελέστηκαν είτε πέθαναν στα Γκούλαγκ) ήταν γύρω στις 40.000! 
Μαρτυρίες επιζώντων
Ιδού κάποιες μαρτυρίες διασωθέντων, που παρουσιάζονται στο πολύ καλό βιβλίο «Ποντιακός Ελληνισμός – Από τη γενοκτονία και το σταλινισμό στην περεστρόϊκα»: 
Μαρτυρία 1η : «Ο Στάλιν έδωσε διαταγή το 1936 να φυλακίσουν όλους τους Έλληνες που ήταν πάνω από 18 ετών. Αυτό έγινε μόνο για τους Έλληνες. Είτε ήσουν κομμουνιστής είτε φασίστας, σε παίρνανε. Ήταν εντολή του Στάλιν να κλείσουν κάθε Έλληνα μεγαλύτερο των 18 ετών στις φυλακές, για να εξαλειφθεί το ελληνικό γένος. Αυτό ονομάζεται γενοκτονία». 
Μαρτυρία 2η: Το 70% των Ελλήνων του Κουμπάν εκτελέστηκαν. Όπως μας κυνήγησε ο Τοπάλ Οσμάν στον Πόντο, έτσι μας κυνήγησαν κι εκεί. Μετά τους τουφεκισμούς πέθαιναν πολλά γυναικόπαιδα από πείνα. Γιατί όταν σκοτώνουν τον πατέρα που τρέφει την οικογένεια, είναι εύκολο να χαθεί κι η οικογένεια».  
Μαρτυρία 3η: «Το 1938 μας φόρτωσαν σε 90 βαγόνια, 25.000 άτομα και μας πήγαν 1.500 χιλιόμετρα από το Γκόρκι, στη Σιβηρία. Εκεί ήταν δάση. Μας έβγαλαν, ανοίξαμε δρόμο και φτάσαμε σε μια πεδιάδα. Εδώ θα μείνετε, μας είπαν. Μέσα στο δάσος, δίχως σπίτια, δίχως τίποτα, μέσα στο χιόνι. Εκεί δουλεύαμε. Κόβαμε ξύλα και τα στοιβάζαμε. Γύρω μας ήταν φαντάροι με αυτόματα. Έτσι, σε έξι μήνες, από 25.000 έμειναν 600. Ήθελαν να μας εξοντώσουν!».
Απολογισμός: 50.000 νεκροί – 350.000 εκτοπισμένοι!
Το τρίτο κύμα διώξεων κατά των Ελλήνων, ήταν το 1942, κατά την προέλαση των Γερμανών. Χιλιάδες Έλληνες –κυρίως της Κριμαίας- εκτοπίζονταν στα ανατολικά (Καζαχστάν), γιατί θεωρήθηκαν «μελλοντικοί πιθανοί συνεργάτες των Γερμανών». Μετά την υποχώρηση των Γερμανών από τα σοβιετικά εδάφη (1944), άρχισαν νέες διώξεις κατά των Ελλήνων (και των υπολοίπων μη σλαβικών λαών) της Κριμαίας, για «συνεργασία με τους κατακτητές». Ακολούθως, οι Έλληνες οδηγήθηκαν στις άνυδρες στέπες του Ουζμπεκιστάν και του Καζαχστάν. Επίσης, με ειδικό διάταγμα της 20ης Οκτωβρίου 1944, άλλαξαν όλα τα ελληνικά τοπωνύμια στην Κριμαία, για να σβήσει για πάντα κάθε ανάμνηση της εκεί παρουσίας των Ελλήνων. Το 1949, μετά την ήττα των κομμουνιστοσυμμοριτών στην Ελλάδα, οι Έλληνες της ΕΣΣΔ θεωρήθηκαν συλλήβδην «εν δυνάμει πράκτορες του εχθρού» και όσοι είχαν μείνει στις εστίες τους από τις προηγούμενες διώξεις  (στις περιοχές του Καυκάσου), πήραν το δρόμο της εξορίας, κυρίως στο Καζαχστάν. Σύμφωνα με την «Επιτροπή για την Αποκατάσταση των Δικαιωμάτων των Ελλήνων της ΕΣΣΔ», που συστήθηκε στα χρόνια του Γκορμπατσόφ, ο συνολικός αριθμός των Ελλήνων που εκτοπίστηκε τη δεκαετία του ’40 είναι 350.000, ενώ τα θύματα περί τους 50.000! 
ΚΚΕ: Έφταιγαν τα… θύματα!
Σύμφωνα με το «τιμημένο» ΚΚΕ, οι ίδιοι οι Έλληνες ευθύνονταν για την τύχη τους! Το ακούσαμε πέρυσι σε τηλεοπτική εκπομπή από τον Μαΐλη, το είδαμε γραμμένο και παλιότερα, δια χειρός του τότε Γ.Γ. του ΚΚΕ, Γρ. Φαράκου, στο περιοδικό «Ταχυδρόμος»: «Ύστερα από το 1935, ο Στάλιν είχε ξεκινήσει τις εκκαθαρίσεις μεγάλων εθνικών ομάδων, όπως οι Γερμανοί, οι Πολωνοί κ.λπ. και γενικά όσων θεωρείτο ότι έβαζαν σε κίνδυνο την εθνική ασφάλεια της ΕΣΣΔ σ’ έναν επερχόμενο πόλεμο. Παράλληλα, είχε ξεκινήσει και η αποκουλακοποίηση της χώρας. Οι Έλληνες εκείνης της περιόδου, διέθεταν και τα δύο στοιχεία που βρίσκονταν υπό διωγμό. Ήταν μια εθνική ομάδα που στην πλειοψηφία είχαν αρνηθεί να πάρουν τη σοβιετική υπηκοότητα, είτε για να αποφύγουν τη στράτευση είτε για λόγους εθνικής ταυτότητας, κι έτσι συνεπώς ήταν αρκετές χιλιάδες πολίτες που δεν ήθελαν να σοβιετικοποιηθούν. Από την άλλη, οι Έλληνες είχαν διατηρήσει συνήθειες που η τότε σοβιετική διακυβέρνηση απέδιδε στους  Κουλάκους. Κατείχαν δηλαδή εκτάσεις γης, συνήθιζαν να έχουν δούλους κ.λπ. Η κατηγορία που αποδόθηκε τότε, ότι προετοίμαζαν τη δημιουργία ανεξάρτητου κράτους, ίσως να μην ήταν μόνο ένα εφεύρημα της NKVD. Πολλοί Έλληνες της περιόδου εκείνης βρέθηκαν εξ’ ανάγκης εγκατεστημένοι στην ΕΣΣΔ, όπως π.χ. οι Πόντιοι που κατέφυγαν εκεί για να γλυτώσουν από τις τουρκικές διώξεις και παρά τις προσπάθειες των Σοβιετικών, που τους τύπωσαν ειδικά βιβλία για τα δημοτικά, δε θέλησαν να ενσωματωθούν στον σοβιετικό τρόπο ζωής. Η στάση αυτή των Ελλήνων ευθύνεται και για τους εκτοπισμούς της περιόδου 1942-1944 από την Κριμαία, αφού αρκετοί Έλληνες δε δίστασαν να συνεργαστούν με τους Γερμανούς, όταν αυτοί επέλαυναν στην ΕΣΣΔ».
Τιμή στα θύματα από το αυριανό εθνικό κράτος!

Εξοντώθηκαν, λοιπόν, χιλιάδες συμπατριώτες μας στην ΕΣΣΔ, κι άλλοι φυλακίστηκαν και εξορίσθηκαν, μόνο και μόνο επειδή ήταν Έλληνες! Αλλά αυτό δεν το ξέρουν οι σημερινοί Έλληνες! Σήμερα, το ελληνικό κράτος οφείλει κατ’ αρχάς να ενημερώσει τον ελληνικό λαό -και κυρίως την νεολαία-, οφείλει να καθιερώσει «Ημέρα Γενοκτονίας», να αναγείρει μνημεία, να οργανώσει εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, να συνδράμει στην συγγραφή βιβλίων που θα αναδεικνύουν το θέμα και να τιμήσει την θυσία όλων αυτών των Ελλήνων, με κάθε δυνατό τρόπο. Βεβαίως, το να ζητούμε απόδοση τιμών στα συγκεκριμένα θύματα από τους θιασώτες του «συνωστισμού» και του αριστερισμού, καθώς και από τους συνοδοιπόρους τους, είναι σαν να ζητούμε καλλιγραφία από της μυλωνούς τον… Αυτά μπορεί να τα κάνει -και θα τα κάνει!-, μόνο η αυριανή εθνική κυβέρνηση της Χρυσής Αυγής!
Advertisements

Posted in ΙΣΤΟΡΙΚΑ, Κ.Κ.Ε. | Leave a Comment »

Τούρκοι: Ομαδικός τάφος σφαγιασθέντων Τουρκοκυπρίων βρέθηκε στην Κύπρο

Posted by PROTEUS στο Φεβρουαρίου 5, 2014


Ομαδικός τάφος βρέθηκε,  που πιστεύεται ότι  περιέχει λείψανα δεκάδων Τουρκοκυπρίων, που σφαγιάσθηκαν από τους Ελληνοκύπριους το 1974, γράφει το τούρκικο δημοσίευμα.
Ο ομαδικός τάφος είναι κοντά στο χωριό Taşkent (Τόχνη), υπόσχεται να λύσει το μυστήριο των δύο λεωφορείων που χάθηκαν στο δρόμο μεταξύ της Παερεκκλησιάς Λεμεσού στις 14 Αυγούστου 1974.
Ένας μαζικός τάφος των επιβατών του πρώτου λεωφορείου είχε βρεθεί το 2010, αλλά μέχρι σήμερα η τύχη των λειψάνων των 45 επιβατών του δεύτερου λεωφορείου ήταν άγνωστη. Όλοι μαζί που σκοτώθηκαν ήταν περίπου 85.

Ο Ανδρέας Δημητρίου, πρώην μέλος της Ελληνικής Κυπριακής τρομοκρατικής οργάνωσης ΕΟΚΑ Β΄, είχε προηγουμένως δεχθεί ότι  όλοι οι άνδρες ηλικίας από 9 ετών και άνω που ζούσαν στην Τόχνη, συνελήφθησαν πριν μεταφερθούν σε μια μυστική τοποθεσία και εκτελέστηκαν κατά τη διάρκεια του πολέμου.

Η Κύπρος είναι διαιρεμένη από το 1974, όταν η Τουρκία άσκησε το συνταγματικό δικαίωμά της ως εγγυήτρια χώρα, με τη διεξαγωγή μιας στρατιωτικής επιχείρησης, έπειτα από ένα πραξικόπημα της ακροδεξιάς ελληνοκυπριακής εξτρεμιστικής οργάνωσης ΕΟΚΑ.

Ως δικλείδα ασφαλείας, οι Τουρκοκύπριοι που ζούσαν στο νότιο τμήμα του νησιού έφυγαν βόρεια, όπου βρίσκονταν τα τουρκικά στρατεύματα που τους υποστήριζαν.

Οι Ελληνοκύπριοι έφυγαν προς το νότο. Μετά από 9 χρόνια αποτυχημένων ειρηνευτικών συνομιλιών, οι Τουρκοκύπριοι κήρυξαν την ανεξαρτησία  τους με (τη λεγόμενη) Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου, το 1983, που μέχρι σήμερα (31 χρόνια αργότερα) έχει αναγνωριστεί  μόνον από την Τουρκία, σημειώνει το τούρκικο δημοσίευμα.

[Βαλκανικό. Περισκόπιο: πηγή του τούρκικου δημοσιεύματος είναι, προφανώς, το κείμενο (στα αγγλικά) του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, εδώ.]

The Hellenic Information Team

Posted in ΕΘΝΙΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ | Leave a Comment »

ΑΛΗΘΕΙΑ, ΥΠΕΡ ΠΟΙΩΝ ΠΟΛΕΜΗΣΑΝ ΣΤΟΝ Β΄ Π.Π. ΟΙ ΑΛΒΑΝΟΙ;

Posted by PROTEUS στο Φεβρουαρίου 1, 2014


ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ:
Επειδή σε κάποιες συζητήσεις και κάποιες δημοσιεύσεις οι Αλβανοί μας τα έχουν «πρήξει» για την δήθεν Ελληνο-Αλβανική «συνεργασία» στην αντίσταση κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και την «αντιφασιστική αντίσταση του Αλβανικού λαού», καλό θα ήταν να τούς υπενθυμίσουμε τα εξής:
Με την έναρξη της Ιταλικής επιθέσεως, 6 Αλβανικές τακτικές Ταξιαρχίες, (Battaglioni Regolari) επιτέθηκαν κατά της Ελλάδος, ως Τμήματα των κάτωθι Ιταλικών Μεραρχιών:

  • -Ταξιαρχία Πεζικού “Tomori” (15 αξιωματικοί και 636 στρατιώται) προσκολλημένη στην Μεραρχία Πεζικού “Parma”
  • -Ταξιαρχία Πεζικού “Kaptina” (20 αξιωματικοί και 708 στρατιώται) προσκολλημένη στην Μεραρχία Αλπινιστών “Julia”
  • -Ταξιαρχία Πεζικού “Korata” (28 αξιωματικοί και 732 στρατιώται) προσκολλημένη στην Μεραρχία Αλπινιστών “Julia”
  • -Ταξιαρχία Πεζικού “Tarabosh” (20 αξιωματικοί και 513 στρατιώται) αποσπασμένη στην Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Αλβανίας 
  • -Ταξιαρχία Πεζικού “Grammos” (22 αξιωματικοί και 706 στρατιώται) προσκολλημένη στην Μεραρχία Πεζικού “Ferrara”
  • -Ταξιαρχία Πεζικού “Daijti” (20 αξιωματικοί και 669 στρατιώται) προσκολλημένη στην Μεραρχία Πεζικού “Ferrara”
  • -Πυροβολαρχία “Drin”, προσκολλημένη στην Μεραρχία Πεζικού  “Ferrara”
  • -Η Αλβανική Λεγεώνα Μελανοχιτώνων (εκ 2 ταξιαρχιών των τριών συνταγμάτων εκάστη), προσκολλημένες στην Ferrara Μεραρχία Πεζικού. 

Κατά την διάρκεια της πρώτης Ιταλικής επιθέσεως (Οκτώβριος  28-Νοέμβριος 13).

Οι Αλβανικές Ταξιαρχίες είχαν πολύ μικρή συμμετοχή. Η Ταξιαρχία Πεζικού “Tomori” ήλθε για πρώτη φορά σ’ επαφή με τους Έλληνες  στις 3 Νοεμβρίου. Διαλύθηκε στην κυριολεξία και πολλοί στρατιώται λιποτάκτησαν. Στις 14 Νοεμβρίου (ή ημέρα κατά την οποία άρχισε ή γενική Ελληνική αντεπίθεσις), δύο Τάγματα (Τάγμα “Grammos” & “Τάγμα Daijti”) έλαβαν από τα κύρια κτυπήματα , με αποτέλεσμα την πλήρη αποδιοργάνωσή τους (200 Αλβανοί αυτομόλησαν). Η Ιταλική Διοίκηση αμφισβήτησε την αξιοπιστία των Αλβανικών στρατευμάτων και τα διέταξε να συγκεντρωθούν στο Shjak, και να αποτελέσουν τό Gruppo Battaglioni Albanesi “Skandenberg” (Ομάδα Αλβανικών Ταγμάτων «Σκεντέρμπεης»). Από εκεί και πέρα δεν είχαν άλλη συμμετοχή στον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο. Απετέλεσαν τον «πρόγονο» της Αλβανικής Μεραρχίας των  SS «Σκεντέρμπεης» (Scanderberg).

Στέφανος

Υ.Γ. Ο Βουλευτής επικρατείας και αδίκως και αντισυνταγματικά προφυλακισμένος, Συναγωνιστής, ΧΡΗΣΤΟΣ ΠΑΠΠΑΣ, στην συνέντευξη που έδωσε στην Αλβανική τηλεόραση και που εξαιτίας της χαρακτηρίστηκε με τον τίτλο τιμής “ανεπιθύμητο πρόσωπο” από τους Αλβανούς γιαυτά που είπε, ήταν απολύτως κατατοπιστικός ως προς τις θέσεις που έχει πάρει η Αλβανία εναντίον της Ελλάδας, αλλά και τις ξεκάθαρες θέσεις που θα πάρει η Ελλάδα εναντίον της Αλβανίας όταν η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ έρθει στην κυβέρνηση. Σε εκείνη την συνέντευξη είχε επιδείξει και την σημαία των στρατευμάτων, που επιτέθηκαν εκμεταλλευόμενοι την μαζική επίθεση των Ιταλικών στρατευμάτων και που όταν νικήθηκαν έπεσε στα χέρια των νικητών Ελλήνων…

ethnikismos.

Posted in ΕΘΝΙΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ | Leave a Comment »

IΔΟΥ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ.Η ΕΛΛΑΔΑ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΗ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΛΕΜΟ. Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΦΟΒΟΤΑΝ. Ο ΣΑΒΒΑΣ ΚΑΛΕΝΤΕΡΙΔΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ…

Posted by PROTEUS στο Ιανουαρίου 31, 2014


Από το βιβλίο του Σάββα Καλεντερίδη “Παράδοση Οτζαλάν – Η ώρα της αλήθειας”, το κεφάλαιο “Τα Ίμια και ο Οτζαλάν”:
 “Απ’ ό,τι είμαι σε θέση να γνωρίζω, όταν άρχισε να ανεβαίνει η ένταση στα Ίμια, οι Τούρκοι στρατηγοί είχαν συσκεφθεί στο τουρκικό επιτελείο και είχαν προβεί στην εκτίμηση ότι υπό τις συνθήκες που επικρατούσαν εκείνη την περίοδο, οι ίδιοι ήσαν εντελώς ανέτοιμοι να χειριστούν στρατιωτικά μια κρίση και οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις δεν ήταν σε θέση να διεξάγουν έναν ελληνοτουρκικό πόλεμο. Θα ήταν ολοκληρωτική καταστροφή γι’ αυτούς.

Από την άλλη πλευρά, αν ήθελαν να θέσουν…θέμα αμφισβητούμενων νησιών, είχαν μια σειρά από άλλα νησιά να το κάνουν. Τα Ίμια ήσαν τα πλέον ακατάλληλα, αφού η Τουρκία τα είχε παραχωρήσει με συμφωνία στην Ιταλία και αυτή με τη σειρά της, τα παραχώρησε πάλι με συμφωνία στην Ελλάδα. Αυτός είναι και ο λόγος που λίγες μέρες μετά ο Τούρκος αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Ισμαήλ Χακκί Καράνταϊ, αναφερόμενος στην κρίση των Ιμίων, δήλωνε: “Ήταν ένα στρατηγικό λάθος”.
Ο Σημίτης, πρωθυπουργός δύο ημερών, χωρίς ψήφο εμπιστοσύνης, δεν κατάφερε να χειριστεί αποτελεσματικά την κρίση και στην ουσία κρεμόταν από τις διαθέσεις των Αμερικανών. Από τη μια μεριά η Τουρκία, η οποία παρόλο που ήταν σε μειονεκτική θέση από πλευράς συσχετισμού δυνάμεων στην περιοχή, έθετε προκλητικά τελεσίγραφα προς την Ελλάδα με την απειλή βίας, και από την άλλη ένας άπειρος πρωθυπουργός, που δεν είχε λάβει ψήφο εμπιστοσύνης. Ας δούμε όμως την κατάσταση.
Στα Ίμια ήμασταν σαφώς σε πλεονεκτική θέση, αφού, αφ’ ενός μεν είχαμε με το μέρος μας το διεθνές δίκαιο και αφ’ ετέρου ο συσχετισμός των ναυτικών δυνάμεων που είχαν καταπλεύσει στην περιοχή ήταν υπέρ ημών. Στην περιοχή, αλλά και σε ολόκληρο το Αιγαίο ο ελληνικός στόλος κυριαρχούσε. Στον Έβρο ήμασταν απολύτως ασφαλείς και σε σαφώς πλεονεκτική θέση, αφού γνωρίζαμε ότι οι Τούρκοι δεν μπορούσαν να κινήσουν ούτε ένα άρμα, λόγω των παρατεταμένων βροχοπτώσεων, που είχαν καταστήσει όλα τα δρομολόγια των αρμάτων αδιάβατα. Την ίδια στιγμή όλες οι μονάδες του ελληνικού Δ΄ Σώματος Στρατού είχαν κινητοποιηθεί άμεσα και βρίσκονταν έγκαιρα στις θέσεις που προβλέπουν τα σχέδια, σε ποσοστό 100%.Σε επίπεδο προετοιμασίας και κινητοποίησης κρατικών μηχανισμών, ήμασταν μερικές μέρες μπροστά από τους Τούρκους, λόγω της διακλαδικής άσκησης “Αλέξανδρος – 99″, που ήταν σε εξέλιξη. Από την άλλη πλευρά, τα δύο από τα τέσσερα αρματαγωγά των Τούρκων ήσαν εκτός ενεργείας για διάφορους λόγους, άρα οι Τούρκοι δε μπορούσαν να πραγματοποιήσουν αμφίβια επιχείρηση μεγάλης κλίμακας. Δεν μπορούσαν να κάνουν πόλεμο δηλαδή.
Και ενώ η Ελλάδα είχε το πλεονέκτημα σε επίπεδο στρατιωτικής δύναμης, δεχόταν από την Τουρκία προκλητικά τελεσίγραφα με την απειλή χρήσης βίας. Και αντί να διαπραγματευτεί πολιτικά την υπεροχή που είχε σε στρατιωτικό επίπεδο, τελικά, υποχώρησε. Τι να πεις! Κανείς δε θέλει πόλεμο, αλλά και κανείς δεν μπορεί να ακυρώνει την υπόσταση και τις βασικές αρχές λειτουργίας ενός κράτους. Και όταν ένα άλλο κράτος προσπαθεί να σου αποσπάσει πολιτικά οφέλη με απειλή χρήσης βίας, δεν υποχωρείς άτακτα, τη στιγμή μάλιστα που έχεις και το πλεονέκτημα στον τομέα αυτό.
Ανεξάρτητα με το ποιος και γιατί προκάλεσε την κρίση, τα Ίμια ήταν μια ευκαιρία να πάρουν οι Τούρκοι ένα ιστορικό μάθημα και να συμμορφωθούν με αυτά που επιβάλλει η διεθνής νομιμότητα και ο πολιτισμένος κόσμος. Και δεν υπονοώ φυσικά τον πόλεμο, αλλά τη σωστή διαχείριση της κρίσης, που θα ξεγύμνωνε τις αδυναμίες της Άγκυρας, που ήταν πολλές. Όλα αυτά όμως δεν μπορούσε να τα δει και να τα αξιολογήσει η νεοσύστατη κυβέρνηση και ο άπειρος, χωρίς ψήφο εμπιστοσύνης, πρωθυπουργός. Δεν μπόρεσε να δει την Ελλάδα και την ιστορία της και εξέλαβε τα γεγονότα ως μια συνωμοσία εναντίον του. Είδε το δένδρο και δεν είδε το δάσος.”

Aπό το βιβλίο “Παράδοση Οτσαλάν: Η ώρα της αλήθειας”

Posted in ΕΘΝΙΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ | Leave a Comment »

ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ… ΕΤΟΙΜΕΣ ΝΑ ΤΣΑΚΙΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΒΡΩΜΟΤΟΥΡΚΟΥΣ ΗΤΑΝ ΟΙ ΕΝΟΠΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ… ΤΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ ΣΗΜΑ ΤΟΥ Α/ΓΕΝ ΤΗ ΝΥΧΤΑ ΤΩΝ ΙΜΙΩΝ…!!!

Posted by PROTEUS στο Ιανουαρίου 31, 2014


ΔΕΝ ΕΙΧΑΜΕ ΠΟΤΕ ΚΑΜΙΑ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟ… ΑΛΛΑ ΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΕΙΧΑΝ ΑΛΛΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥΣ. ΟΙ ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΠΟΥ ΕΠΡΕΠΕ ΔΕΝ ΔΟΘΗΚΑΝ ΠΟΤΕ…
Το ναυτικό σήμα του Γενικού Επιτελείου Ναυτικού προς τις Διοικήσεις και τα πλοία του Στόλου, στις 31 Ιανουαρίου 1996.

“Είμαι απόλυτα βέβαιος ότι αν χρειαστεί όλοι σας θα φανείτε αντάξιοι της ενδόξου ιστορίας του Πολεμικού Ναυτικού , καλή τύχη και ο Θεός μαζί σας. Αντιναύαρχος Ι.Στάγκας ΠΝ, Αρχηγός ΓΕΝ”.

Posted in ΕΚΛΟΓΕΣ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ | 1 Comment »

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΨΕΜΑ ΚΑΙ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ! Ο ΜΟΥΣΤΑΦΑ ΚΕΜΑΛ ΔΕΝ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Καταρρίπτουμε τον τουρκικό μύθο

Posted by PROTEUS στο Ιανουαρίου 28, 2014


Ο Κεμάλ λοχαγός, 
 Η Ζαγάλισα αποκαλύπτει σήμερα μετά από προσεκτική επιτόπια έρευνα πολλών μηνών, ότι ο ισχυρισμός της γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ (Ατατούρκ) στη Θεσσαλονίκη είναι ένα μεγάλο και ωραίο ΠΑΡΑΜΥΘΙ, για να κοροϊδεύουν οι Τούρκοι τους εαυτούς τους, αλλά και πολλούς μουσουλμάνους από τη Θράκη. Μάλιστα, τα τελευταία χρόνια προσπαθώντας να τονώσουν το εθνικό φρόνημα, έχει δοθεί «γραμμή», ώστε οποιοδήποτε τουριστικό γκρουπ «Τούρκων» της Ελληνικής Θράκης αποτελούμενο από πολιτιστικούς συλλόγους και κυρίως δημοτικά σχολεία, επισκέπτεται τη Θεσσαλονίκη, να πηγαίνει συμβολικά πρώτα στο …σπίτι του Κεμάλ και μετά οπουδήποτε αλλού. Για τον τουρκικό εθνικισμό το ιστορικότερο αξιοθέατο της Θεσσαλονίκης είναι το …

σπίτι του Μουσταφά Κεμάλ!

Σε πολλά φύλλα των τουρκόφωνων εφημερίδων καταχωρούνται όλο και πιο συχνά φωτογραφίες από συλλόγους και μειονοτικά σχολεία της Θράκης τα οποία επισκέπτονται το …σπίτι του μεγάλου ηγέτη! Έχει γίνει πλέον της μόδας για κάθε «Τούρκο» της Θράκης! Μόνο που το προσκύνημα είναι σε μαϊμού μέρος…
Ο Κεμάλ, δεν γεννήθηκε στην κοσμοπολίτικη Θεσσαλονίκη της εποχής εκείνης (δεν ήταν «πρωτευουσιάνος» όπως θέλει να τον παρουσιάζει ο Τουρκικός εθνικισμός), αλλά σε ένα μικρό χωριουδάκι έξω από τον Λαγκαδά, την Χρυσαυγή, όπου μέχρι τα οκτώ περίπου χρόνια του φύλαγε αγελάδες και πρόβατα στους γύρω λόφους! Εκεί πήγε στο δημοτικό σχολείο. Φυσικά σε καμιά τουρκική βιογραφία ή εγκυκλοπαίδεια δεν θα διαβάσετε αυτή την αλήθεια.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ
Η Ζαγάλισα εδώ και πολλούς μήνες έχει ξεκινήσει μία μεγάλη επιτόπια (και βιβλιογραφική) έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας (ένα τμήμα μόνο) παρουσιάζονται σε αυτό το φύλλο και οι αναγνώστες μας, θα μάθουν αλήθειες που θα αλλάξουν την εικόνα που είχαν για τα πράγματα και για άλλη μια φορά θα αποδειχθεί το πόσο εύκολα οι Τούρκοι, χρησιμοποιούν το ψέμα για να πετύχουν τους στόχους τους. Η αλήθεια όμως δεν κρύβεται και για να χρησιμοποιήσουμε μια δική τους παροιμία «Ο ήλιος δεν κρύβεται με την λάσπη»!
ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΑΠΟ ΤΗ ΧΡΥΣΑΥΓΗ

Η Χρυσαυγή.Το αληθινό χωριό του Κεμάλ(Όταν οι χριστιανοί ανατολικοθρακιώτες πρόσφυγες πρωτοήρθαν (1922) στο Σαρίγερ (σήμερα Χρυσαυγή), οι Τούρκοι του χωριού δεν είχαν φύγει ακόμα. Έφευγαν σταδιακά κατά ομάδες και χρειάστηκε ένας περίπου χρόνος για να φύγει και η τελευταία οικογένεια. Στο διάστημα αυτό συγκατοίκησαν χριστιανοί πρόσφυγες και ντόπιοι μουσουλμάνοι. Μάλιστα, αναπτύχθηκαν και κάποιες φιλίες παρά τις εντάσεις της εποχής. Από τους ντόπιους μουσουλμάνους κατοίκους του χωριού έμαθαν οι Έλληνες ότι, ο Κεμάλ είχε γεννηθεί στο χωριό αυτό και μέχρι περίπου οκτώ χρονών είχε μεγαλώσει εκεί. Μάλιστα, λίγα χρόνια πριν την ανταλλαγή των πληθυσμών, στην Χρυσαυγή, ζούσε και η γριά μαμή που τον είχε ξεγεννήσει (η Φατμέ Χανούμ), η οποία πρέπει να πέθανε γύρω στο 1911.
Τότε, αρχές της δεκαετίας του 1920, ο τουρκικός εθνικισμός δεν είχε προλάβει να δημιουργήσει το μύθο ότι ο Κεμάλ γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και έτσι ήταν πολύ φυσικό να γνωρίζουν όλοι και να λένε την αλήθεια.
Ο σημερινός ιδιοκτήτης του οικοπέδου όπου βρισκόταν το σπίτι του Κεμάλ (Αύγουστος 2009)Στο σπίτι, στο Σαρίγερ, όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ, εγκαταστάθηκε η οικογένεια του πρόσφυγα από την ανατολική Θράκη Ανδρέα Στάθη, ο οποίος αργότερα έγινε και πρόεδρος του χωριού Χρυσαυγή. Μάλιστα, οι συγχωριανοί του αστειευόμενοι επειδή εγκαταστάθηκε στο σπίτι που γεννήθηκε ο Κεμάλ, τον φώναζαν με το παρατσούκλι «Κεμάλ» ! Ο Α. Στάθης πέθανε το 1979 στην Χρυσαυγή.
Κάτοικοι της Χρυσαυγής υποδεικνύουν το μέρος που πραγματικά γεννήθηκε ο ΚεμάλΤο σπίτι του Κεμάλ ήταν χτισμένο από πέτρες και πλιθιά και ήταν διώροφο. Στον επάνω όροφο είχε δύο δωμάτια και κάτω το χαγιάτι. Είχε και αυλή. Βρισκόταν στην άκρη του χωριού μακριά από το τζαμί και δεν ανήκε στην κατηγορία των πλούσιων, αλλά των φτωχών σπιτιών. Ήταν χτισμένο κολλητά με άλλα δύο σπίτια.
  
Στους λόφους αυτούς έβοσκε πρόβατα και αγελάδες ο μικρός ΚεμάλΟι ντόπιοι μουσουλμάνοι κάτοικοι, πριν μεταναστεύσουν, θυμούνταν ότι σε νεαρή ηλικία έβοσκαν με τον μικρό Κεμάλ πρόβατα και αγελάδες γύρω από το χωριό. Ήταν ένα συνηθισμένο παιδί της εποχής του. Όμως, στη συνέχεια χωρίς να γνωρίζουν γιατί, η μητέρα του τον πήρε και έφυγαν στηΘεσσαλονίκη.
Οι τοίχοι του σπιτιού του Κεμάλ σώζονταν σε ύψος μισού περίπου μέτρου μέχρι τις αρχές του 1980. Τα σπίτι του όπως και τα υπόλοιπα του χωριού τα είχαν γκρεμίσει οι Θρακιώτες πρόσφυγες το 1924-25 για να πάρουν τις πέτρες και να χτίσουν καινούργια σπίτια στη σημερινή νέα Χρυσαυγή (πιο κοντά στον Λαγκαδά).
Υπολείματα του τζαμιού της παλιάς Χρυσαυγής (Σαριγέρ)Η αλήθεια αυτή αποσιωπήθηκε από τον καλπάζοντα τουρκικό εθνικισμό ο οποίος επιθυμούσε να παρουσιάσει τον Κεμάλ γεννημένο στην μεγάλη πόλη της Θεσσαλονίκης, η οποία άκμαζε και έλαμπε στα Βαλκάνια την εποχή εκείνη, και όχι σε ένα άγνωστο φτωχό χωριουδάκι έξω από τον Λαγκαδά.
ΤΟΥΡΚΙΚΕΣ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ
Τούρκοι πρόσφυγες που έφυγαν με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών από το παλιό Σαρίγερ γνώριζαν την αλήθεια και παρά τα ψέματα του τουρκικού εθνικισμού, ερχόντουσαν πριν το 1981, ατομικά κυρίως, για προσκύνημα στον αληθινό τόπο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ. Υπήρχε μάλιστα ένας ντόπιος αγελαδάρης ο Κωνσταντίνος Γιαμουτζής, ο οποίος γνώριζε πολύ καλά την αληθινή ιστορία και αυτός συνόδευε τους επισκέπτες από την Τουρκία στο Σαρίγερ και τους έδειχνε τα ερείπια του σπιτιού.
Αργότερα άρχισαν να έρχονται και με λεωφορεία από την Τουρκία. Το τελευταίο ήρθε το καλοκαίρι του 2007. Πολλοί επισκέπτες Τούρκοι γνωρίζουν πολύ καλά την αλήθεια και την επιβεβαιώνουν, ότι δηλαδή ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη αλλά στο χωριό αυτό. Μάλιστα, ένας Τούρκος από τη Σμύρνη, προσκύνησε, φίλησε το χώμα και πήρε πέτρες από τα θεμέλια του σπιτιού του Κεμάλ για ενθύμιο. Όταν τον ρώτησαν εάν θα πάει και στο σπίτι της Θεσσαλονίκης, είπε «Αυτό είναι ψέμα. Ντροπή που άλλαξαν τον τόπο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ. Προσβάλλουν την μνήμη του. Δεν θα επισκεφτώ το ψευτο-σπίτι της Θεσσαλονίκης»
Η … ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΤΟΥΡΚΟΥ ΠΡΟΞΕΝΟΥ
Φαίνεται ότι και κάποιοι Τούρκοι αξιωματούχοι γνωρίζουν την αλήθεια, αλλά δεν τολμούν να την αποκαλύψουν. Το έτος 1981, με αφορμή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Μουσταφά Κεμάλ, επισκέφθηκε την Χρυσαυγή (το κτίριο της τότε κοινότητας) ο Τούρκος πρόξενος Θεσσαλονίκης μαζί με τον γραμματέα του (σχετικό ρεπορτάζ στην εφημ. Θεσσαλονίκης ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΒΟΡΡΑΣ, 10 Μαίου 1981) συνοδευόμενοι και από Τουρκικό τηλεοπτικό συνεργείο. Ο ίδιος ήξερε την αλήθεια και γι’ αυτό παρακάλεσε τους κατοίκους να του υποδείξουν το ακριβές σημείο γέννησης του Μουσταφά Κεμάλ. Στάθηκε με σεβασμό και τράβηξε πολλές φωτογραφίες. Σε κάποια στιγμή αποκάλυψε στους Έλληνες συνοδούς του: «γνωρίζω ότι αυτή είναι η αλήθεια, αλλά είναι δύσκολο να το παραδεχθούμε επίσημα και καταλαβαίνετε το λόγο…». Ο ίδιος προθυμοποιήθηκε να χρηματοδοτήσει την ανέγερση μουσείου, το οποίο θα βοηθούσε και την ανάπτυξη του χωριού…

Δημοσίευμα της εφημ. Ελλ. Βορράς της 10.5.1981 όπου τίθεται ζήτημα για τον αληθινό τόπο γέννησης του ΚεμάλΤο 1981 πάλι, με αφορμή τους …εορτασμούς για τα 100 χρόνια από τη γέννηση του Κεμάλ, οι βουλευτές Νικήτας Βενιζέλος και Κ. Μπαντουβάς, με ερώτησή τους στο Ελληνικό Υπουργείο των Εξωτερικών, αμφισβήτησαν επισήμως τη θεωρία ότι το σπίτι δίπλα στο Τουρκικό Προξενείο Θεσσαλονίκης είναι αυτό στο οποίο γεννήθηκε ο Κεμάλ, επικαλούμενοι μάλιστα και αυτοί την μαρτυρία της ίδιας της αδελφής του, της Μακμπουλέ, όπως διασώθηκε σε τουρκικές βιβλιογραφικές πηγές (Aydemir κλπ)
ΟΙ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΥΠΕΡΒΟΛΕΣ
Αλλά, ακόμα και αν ο Κεμάλ είχε γεννηθεί στη Θεσσαλονίκη, τότε σύμφωνα με μαρτυρία που διασώθηκε από την ίδια την αδερφή του, την Μακμπουλέ, «ο Κεμάλ δεν γεννήθηκε σε αυτό το σπίτι, αλλά σε ένα άλλο, σε κοντινή γειτονιά» (βλ. Μουσταφά Κεμάλ, Χ. Χριστοδούλου, Θεσσαλονίκη 2007, σ. 28). Ακόμα και σε αυτή την περίπτωση το μουσείο έχει στηθεί σε ΛΑΘΟΣ σπίτι.
Γιατί, λοιπόν, το Ελληνικό κράτος δέχθηκε ως πόλη γέννησης του Κεμάλ την Θεσσαλονίκη και πιο συγκεκριμένα το μαϊμού σπίτι της οδού Αγ. Δημητρίου, δίπλα στο Τουρκικό προξενείο;
Το ροζ σπίτι του Κεμάλ… ή καλύτερα της…ΜπάρμπιΗ απάντηση βρίσκεται στο φανφαρόνικο κλίμα της Ελληνοτουρκικής προσέγγισης που επικρατούσε την δεκαετία του 1930, όπου πολλές υπερβολές και χειρονομίες φιλίας ανταλλάσσονταν μεταξύ των Ελληνικών (κυρίως) και Τουρκικών κυβερνήσεων. Ο τουρκικός εθνικισμός – με την ανοχή του ιδίου του Κεμάλ – είχε ήδη ανακηρύξει ως πόλη γέννησής του τη Θεσσαλονίκη και δεν θα ήταν ευγενικό εκ μέρους της Ελλάδας να απομυθοποιήσει τον μύθο. Δεν θα είχε άλλωστε καμία σημασία για τα δεδομένα της εποχής εκείνης.
Επιγραφή που τοποθέτησε ευγενικώς το Ελληνικό κράτοςΤο 1934 η Ελληνική κυβέρνηση ανάρτησε έξω από το σπίτι-μαϊμού, μία πινακίδα όπου αναφερόταν ότι «εδώ γεννήθηκε ο Μουσταφά Κεμάλ». Και σαν να μην έφτανε αυτό, το 1937 η κυβέρνηση του Ιωάννη Μεταξά, σε μία συμβολική κίνηση προς την …φίλη Τουρκία, έδωσε εντολή στο δήμο Θεσσαλονίκης να αγοράσει το μαϊμού-σπίτι από τον Ελληνική οικογένεια (Σεραφειμίδου, έμποροι υποδημάτων), που το κατοικούσε. Όταν η οικογένεια αρνήθηκε να το πουλήσει προφανώς από εθνική ευαισθησία, τότε το κράτος προχώρησε στην υποχρεωτική απαλλοτρίωσή του… Μετά, ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κ. Μερκουρίου, ενημέρωσε επίσημα με επιστολή του την κυβέρνηση του Ισμέτ Ινονού, ότι χαρίζει το σπίτι στο Τουρκικό κράτος.
Ψεύτικες πληροφορίες, το δωμάτιο όπου δήθεν γεννήθηκε ο ΚεμάλΟ Κεμάλ και η μητέρα του Ζουμπεϊντέ γνώριζαν την αλήθεια, αλλά έκαναν την …πάπια! Άραγε, θα μπορούσαν να πουν, ότι δεν γεννήθηκε σε αυτό το σπίτι, αλλά σε ένα χωριατόσπιτο στην περιοχή του Λαγκαδά; Και τι θα μπορούσε να γίνει; Να τους χαρίσουν ένα γκρεμισμένο χωριατόσπιτο βουτηγμένο στις λάσπες σε ένα άγνωστο χωριό; Αυτό δεν θα ταίριαζε στην εικόνα και στην ιστορία του μεγάλου ηγέτη της σύγχρονης Τουρκίας.

Το δωμάτιο της Ζουμπεϊντέ, μητέρας του Κεμάλ_Όλα τα έπιπλα είναι μαϊμού, τίποτα δεν είναι αυθεντικόΠροφανώς και η Ελληνική κυβέρνηση γνώριζε την αλήθεια, αλλά θέλησε με αυτή την κίνηση να κολακεύσει τον ίδιο τον Κεμάλ. Η επίσημη αναγνώριση του σπιτιού από την ίδια την Ελληνική κυβέρνηση, θα έκλεινε οριστικά το ζήτημα. Όμως πέρα από την επίσημη ιστορία που γράφεται και επιβάλλεται από πολιτικές σκοπιμότητες υπάρχει και η αλήθεια του λαού, η μνήμη του οποίου δεν αλλοιώνεται από τέτοιες σκοπιμότητες. Αυτή καταγράφουμε, όπως διασώθηκε αρχικά από τους μουσουλμάνους κατοίκους του χωριού Σαρίγερ και στη συνέχεια μεταδόθηκε στους χριστιανούς πρόσφυγες. Η αλήθεια στην λαϊκή μνήμη επιβιώνει μέχρι σήμερα. Η Ζαγάλισα διαθέτει άφθονο υλικό από βιντεοσκοπημένες συνεντεύξεις κατοίκων, όπου αποδεικνύονται με λεπτομέρειες όλα τα παραπάνω.
Μαϊμού διακόσμηση, άγνωστης προέλευσηςΟι Τούρκοι χαρούμενοι για την ανέλπιστη Ελληνική δωρεά, πήραν το μαϊμού–σπίτι και στη συνέχεια έφεραν μαϊμού έπιπλα και άλλες απομιμήσεις από το ανάκτορα Ντολμά Μπαχτσέ και Τοπ Καπί της Κωνσταντινούπολης, ακόμα και …ρούχα του Κεμάλ και τα εκθέτουν πλέον στο μουσείο δίνοντας την εντύπωση στον σημερινό επισκέπτη του μουσείου, ότι τα μαϊμού έπιπλα και οι φορεσιές χρησιμοποιήθηκαν μέσα σε αυτό το σπίτι, από τον ίδιο τον Κεμάλ. Το χέρι του Κεμάλ ποτέ δεν ακούμπησε αυτά τα ιμιτασιόν έπιπλα…
Η τουαλέτα του ΚεμάλΜετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, το σπίτι είχε κατοικηθεί από Ελληνικές οικογένειες για πολλά χρόνια. Έτσι, η όλη υπόθεση θυμίζει μάλλον θεατρικό σκηνικό σε κωμωδία…στην οποία συνέβαλε και το Ελληνικό κράτος. Όμως, η ιδεολογική λειτουργία του βαμμένου με ροζ χρώμα μαϊμού-σπιτιού είναι έντονη και εκεί κατευθύνονται συστηματικά πλέον σχολεία και σύλλογοι από την Θράκη, προκειμένου να βαθαίνουν ακόμη περισσότερο τον συνειδησιακό εκτουρκισμό των Πομάκων.
Οι πυτζάμεςΟι Πομάκοι, όταν επισκεπτόμαστε τη Θεσσαλονίκη πρέπει να γνωρίζουμε την αλήθεια. Πρέπει να πάψουμε να τρώμε κουτόχορτο στο ροζ ψευτόσπιτο! Είναι προτιμότερη μια βόλτα στο λούνα παρκ της Θεσσαλονίκης!

(τεύχος 35, Νοέμβριος 2009)

Posted in ΙΣΤΟΡΙΚΑ | Leave a Comment »

Όταν ο Πρωθυπουργός Πλαστήρας αναφώνησε: “Η Ελλάδα πεινάει κι εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;”

Posted by PROTEUS στο Ιανουαρίου 2, 2014


Τα επαναλαμβανόμενα σκάνδαλα των τελευταίων ημερών -μίζες στα εξοπλιστικά, θέμα Λιάπη και “δωράκια” Τομπούλογλου- φέρνουν στη μνήμη έργα και ημέρες άλλων εποχών και κυρίως το παράδειγμα ενός Ελληνα πρωθυπουργού που πέθανε πάμφτωχος.
Ο Πλαστήρας ήταν άρρωστος –έπασχε από φυματίωση – κι έμενε σ’ ένα μικρό σπιτάκι στο Μετς, κοντά στο Παναθηναϊκό Στάδιο.
Του πρότειναν να του βάλουν ένα τηλέφωνο δίπλα στο κρεβάτι αλλά  αυτός αρνήθηκε λέγοντας: “Μα τι λέτε; Η Ελλάδα πένεται κι εμένα θα μου βάλετε τηλέφωνο;”.

Πολλές φορές με τρόπο έστελνε και αγόραζαν ψωμί, ελιές και λίγη φέτα… Τότε οι γύρω του, του υπενθύμιζαν ότι είχε ανάγκη καλύτερου φαγητού λόγω της αρρώστιας κι εκείνος με απλότητα τους απαντούσε: “Τι κάνω… σκάβω για να καλοτρώγω;”.
Ο Δημήτρης Λαμπράκης “δώρισε” κάποια στιγμή στον Πλαστήρα ένα ωραίο χρυσό στυλό κι αφού ο στρατηγός κάλεσε τον φίλο του Ανδρέα του λέει: – Εγώ δεν βάζω χρυσές υπογραφές. Μου φτάνει το στυλουδάκι μου. Να το στείλεις πίσω. – Μα θα προσβληθεί… – Δεν πειράζει… Ας μου κόψει το νερό από το κτήμα. Δεν θέλω δώρα Ανδρέα. Γιατί τα δώρα φέρνουν και αντίδωρα!
Το 1952, πρωθυπουργός ο Πλαστήρας, ήταν κατάκοιτος από την αρρώστια που τον βασάνιζε, όταν μία μέρα δέχθηκε την επίσκεψη της Βασίλισσας Φρειδερίκης.
Μπαίνοντας εκείνη στο λιτό ενοικιαζόμενο διαμέρισμά του, εξεπλάγη όταν είδε τον πρωθυπουργό να χρησιμοποιεί ράντζο για τον ύπνο του, και τον ρώτησε με οικειότητα: “Νίκο, γιατί το κάνεις αυτό;” και η απάντηση ήρθε αφοπλιστική. “Συνήθισα, Μεγαλειοτάτη, το ράντζο από το στρατό και δεν μπορώ να το αποχωριστώ…”.

Ο στρατηγός Νικόλαος Σαμψών, φίλος του Πλαστήρα, σε επιστολή του περιγράφει, το παρακάτω: “Όταν πέθανε ο Πλαστήρας δεν άφησε πίσω του σπίτι, ακίνητα ή καταθέσεις σε τράπεζες. Η κληρονομιά που άφησε στην ορφανή προσφυγοπούλα ψυχοκόρη του, ήταν 216 δρχ., ένα δεκαδόλλαρο και μια λακωνική προφορική διαθήκη: «Όλα για την Ελλάδα!”.
ypogeia-drasi 

Posted in ΙΣΤΟΡΙΚΑ | Leave a Comment »

ΠΩΣ Ο “ΠΑΤΕΡΟΥΛΗΣ” ΣΤΑΛΙΝ ΕΞΟΝΤΩΣΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΕΣΣΔ

Posted by PROTEUS στο Δεκέμβριος 17, 2013


Από την “Καθημερινή” της περασμένης Κυριακής μεταφέρουμε το άρθρο του γνωστού Ιστορικού του Ποντιακού Ελληνισμού, Βλάση Αγτζίδη (αριστερών φρονημάτων, αλλά πατριώτης) για τα 76 χρόνια από την ημέρα που ο “Πατερούλης” Στάλιν εξόντωσε τον Ελληνισμό της Σοβιετικής Ένωσης.
Η «Ελληνική Επιχείρηση» του Στάλιν
Σαν σήμερα πριν από 76 χρόνια δόθηκε η εντολή για οργανωμένη εξόντωση των Ελλήνων της ΕΣΣΔ, με δεκάδες χιλιάδες θύματα
 Του Βλάση Αγτζίδη (διδάκτωρ Σύγχρονης Ιστορίας και μαθηματικός)
 Η 15η Δεκεμβρίου του 1937 θεωρείται η ημέρα που ο όρος «Ελληνας» μετατράπηκε σε πολιτική κατηγορία και οδήγησε σε μαζικές συλλήψεις κατά των μελών της ελληνικής μειονότητας στη Σοβιετική Ενωση. Οι διώξεις συμπεριέλαβαν όλους τους άρρενες Ελληνες ανεξάρτητα από την πολιτική ή κοινωνική τους θέση. Συνελήφθη όλη η ελληνική ηγετική ομάδα που αποτελείτο από πιστά μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος. Συνελήφθησαν τόσο οι ντόπιοι Ελληνες (Μαριουπολίτες, Πόντιοι, απόγονοι των παλιών μεταναστών από τον ελλαδικό χώρο), όσο και οι πολιτικοί πρόσφυγες από Ελλάδα -μέλη και φίλοι του ΚΚΕ- που είχαν καταφύγει στη Σοβιετική Ενωση για να αποφύγουν τις πολιτικές διώξεις που είχαν ξεκινήσει με το Ιδιώνυμο (1928) και εντάθηκαν την περίοδο της δικτατορίας του Ιωάννη Μεταξά.

Με το Διάταγμα-Ντιρεκτίβα 50215 που έφερε την υπογραφή του επικεφαλής της Κρατικής Ασφάλειας (ΝΚVD) Νικολάι Γιεζόφ, η ελληνική σοβιετική μειονότητα είχε θεωρηθεί ύποπτη. Σύμφωνα με αυτήν την αντίληψη, η εθνοτική καταγωγή ταυτιζόταν με πολιτικό αδίκημα. Υπολογίζεται ότι η Ασφάλεια συνέλαβε 15.000 πολίτες ελληνικής καταγωγής. Ενα σημαντικό τμήμα της μειονότητας, που προερχόταν από τις περιοχές της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και είχε εγκατασταθεί στην ΕΣΣΔ εξαιτίας της Μικρασιατικής Καταστροφής, βίωνε για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια μια παρόμοια κατάσταση, καθώς λίγα χρόνια πριν είχε βρεθεί στο στόχαστρο των Νεότουρκων εθνικιστών. Η πολιτική αυτή της συλλογικής ευθύνης λόγω της ένταξης σε μια εθνοτική ομάδα και της ενοχοποίησης της πολιτισμικής ταυτότητας, θα αποτελέσει βασικό άξονα της σταλινικής πολιτικής κατά συγκεκριμένων μειονοτικών ομάδων.
Ενα διάταγμα σήμανε τις ομαδικές διώξεις κατά της μειονότητας
Τα σύννεφα είχαν αρχίσει να πυκνώνουν από το φθινόπωρο του ’37. Ο Ivan Tzouha (Iβάν Τζουχά) στο βιβλίο του «Gretseskayia Operatsia» («Ελληνική Επιχείρηση») αναφέρει ως πρώτη επίσημη πράξη κατά των μειονοτήτων, την απόφαση που ελήφθη στη συνεδρίαση του Οργανωτικού Γραφείου της Κ.Ε. του Κομμουνιστικού Κόμματος (ΠΚΚ-μπ) με βάση την οποία η ύπαρξη εθνικών σχολείων (φινλανδικών, γερμανικών, αγγλικών, ελληνικών κ.λπ.) θεωρείτο «επιβλαβής» για τον σοβιετικό σοσιαλισμό και καλούσε τους υπεύθυνους της NKVD να λάβουν τα αναγκαία μέτρα. Τότε έκλεισαν 250 ελληνικά σχολεία στον Καύκασο, την περιοχή Κρασνοντάρ (Νότια Ρωσία), την Κριμαία και την περιοχή της Αζοφικής (Μαριούπολη-Ντονιέτσκ).
Η πολιτική της στοχοποίησης της ελληνικής μειονότητας θα κωδικοποιηθεί με το Διάταγμα-Ντιρεκτίβα υπ. αριθμ. 50215. Στο Διάταγμα που είχε την υπογραφή του Γιεζόφ, «επιτρόπου του ΛΚΕΥ (Λαϊκό Κομισαριάτο Εσωτερικών Υποθέσεων) της ΕΣΣΔ, γενικού επιτρόπου της Κρατικής Ασφάλειας», αναφέρονταν τα εξής:
«Παράλληλα με την κατασκοπευτική και υπονομευτική δραστηριότητα προς το συμφέρον των Γερμανών και των Ιαπώνων, η ελληνική κατασκοπεία αναπτύσσει εντατική αντισοβιετική και εθνικιστική δραστηριότητα, στηριζόμενη σε πολίτες με αντισοβιετικές βλέψεις… ανάμεσα στον ελληνικό πληθυσμό της ΕΣΣΔ. Με σκοπό την αναχαίτιση της δραστηριότητας της ελληνικής κατασκοπείας στο έδαφος της ΕΣΣΔ ΔΙΑΤΑΣΣΩ:
Στις 15 Δεκεμβρίου ταυτόχρονα, σ’ όλες τις Δημοκρατίες και τις Περιφέρειες, να συλληφθούν όλοι οι Ελληνες, οι οποίοι είναι ύποπτοι για κατασκοπευτική, αντάρτικη και εθνικιστική αντισοβιετική δραστηριότητα.
Συλλαμβάνονται όλοι οι Ελληνες (Ελληνες υπήκοοι και πολίτες της ΕΣΣΔ) των εξής κατηγοριών:
Α) Οσοι είναι εγγεγραμμένοι στον κατάλογο του ΛΚΕΥ και όσοι είναι υπό παρακολούθηση.
Β) Πρώην μεγαλέμποροι, μαυραγορίτες και λαθρέμποροι.
Γ) Ελληνες που αναπτύσσουν εντατική εθνικιστική δραστηριότητα, πρώτοι απ’ όλους οι πρώην κουλάκοι και όσοι απέφυγαν την αποκουλακοποίηση.
Δ) Πολιτικοί πρόσφυγες από την Ελλάδα και όλοι οι Ελληνες, οι οποίοι ήρθαν παράνομα στην ΕΣΣΔ, άσχετα από ποια χώρα έφτασαν».
Προσπαθώντας να μελετήσω την άγνωστη ιστορία του σοβιετικού ελληνισμού και ειδικά την εποχή των σταλινικών διώξεων, συνάντησα κάποιους αξιοσημείωτους ανθρώπους που έζησαν σε όλες τις μορφές τη βία εκείνης της εποχής. Τον Γιάννη Καραμανίδη τον συνάντησα στα τέλη της δεκαετίας του ’80 σ’ ένα φτωχικό αυθαίρετο σπιτάκι στην Ανω Φούσα Ασπροπύργου. Ο Καραμανίδης είχε βιώσει όλη την κοσμογονική αλλαγή που συνέβη στις δύο ακτές της Μαύρης Θάλασσας. Τη γενοκτονία και την κυριαρχία του τουρκικού εθνικισμού στις περιοχές του μικρασιατικού Πόντου, την προσφυγιά στη Σοβιετική Ενωση και τις πολιτικές εξελίξεις του Μεσοπολέμου. Εζησε τη Νέα Οικονομική Πολιτική (ΝΕΠ) και υπήρξε θύμα του σταλινισμού κατά την έναρξη της «Ελληνικής Επιχείρησης». O Kαραμανίδης ήταν γόνος εύπορης οικογένειας των Κοτυώρων του μικρασιατικού Πόντου. Η πολιτική των Νεότουρκων τον υποχρέωσε να ανέβει στο βουνό στα 17 του χρόνια και να γίνει αντάρτης. Με τη Μικρασιατική Καταστροφή, μετά από πέντε χρόνια αντάρτικης δράσης, κατέφυγε στο Αντλερ της Σοβιετικής Ενωσης, όπου συνελήφθη το 1937. Περιέγραψε ως εξής τη σύλληψή του: «Με έπιασαν στις 18 Δεκεμβρίου 1937. Με πήγαν στη φυλακή του Κρασνοντάρ. Μου ζητούσαν να υπογράψω ότι ανατίναξα το γεφύρι στο Τανγκανρόκ. Εγώ δεν ήξερα ούτε πού βρισκόταν αυτό… Εκεί έφαγα πολύ ξύλο… Στις 12 το βράδυ έρχονται, με παίρνουν για ανάκριση. Με χτυπούσαν και μου έλεγαν να υπογράψω ότι χάλασα το γεφύρι. Με έβαλαν γυμνό σε μια κάμαρα να στέκω όρθιος. Οι τοίχοι γύρω ήταν γεμάτοι καρφιά. Δεν μπορούσες να ακουμπήσεις πουθενά. Εριχναν κρύο νερό πάνω μου. Πρήστηκα. Με έβγαλαν έξω να υπογράψω. Εγώ δεν υπόγραφα. Εκλειναν με το χέρι τους το κείμενο και μου έλεγαν “υπόγραψε”. Τους έλεγα “να διαβάσω τι γράφει και μετά θα το υπογράψω”. Αυτός δεν το φανέρωνε αλλά έβριζε και μου έλεγε “υπόγραψε”. “Ανοίχτε να διαβάσω για να ξέρω γιατί με έχετε εδώ” έλεγα. Τότε άρχιζε το ξύλο. Πολύ ξύλο. Με χτύπαγε ο ένας και μετά με πέταγε στον άλλο. Τα ίδια και αυτός. Μέχρι που σωριαζόμουν κάτω».
Τελικά η Δυάδα των Γιεζόφ και Βισίσκι που υπέγραφε όλες τις καταδίκες ή τις εκτελέσεις -από τον Σεπτέμβριο του ’38 το δικαίωμα υπογραφής δίνεται σε τοπικές Τριμελείς Επιτροπές (τρόικα)- τον καταδίκασε σε 10ετή κάθειρξη. Ο Καραμανίδης περιπλανήθηκε σε διάφορα μέρη στην Απω Ανατολή: Καμτσάτκα, Σαχαλίνη, Βλαδιβοστόκ για να καταλήξει τελικά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Μαγκαντάν της Κολιμά. Περιγράφει ως εξής τις συνθήκες διαβίωσης: «Το στρατόπεδο ήταν γεμάτο από Ελληνες. Υπήρχαν απ’ όλα τα έθνη: Ρώσοι, Γεωργιανοί, Πολωνοί, Εγγλέζοι. Δεκαοχτώ χιλιάδες έφεραν με μας εκεί. Από αυτούς επέζησαν οι 300. Οι άλλοι πέθαναν από την πείνα και το κρύο. Μαγειρεύαμε πριονίδι για να τρώμε. Στοίβες ήταν τα πτώματα. Μαυρισμένα ήταν. Εσκαβαν λάκκους 50 μέτρα μήκος και 15 πλάτος. Για να ανοίξουν ένα λάκκο έκαναν 4 με 5 μέρες. Παγωμένο ήταν το χώμα. Δεν σκαβόταν. Εσκαβαν λίγο, μετά έχυναν πετρέλαιο και έβαζαν φωτιά. Ετσι έλιωνε ο πάγος και συνέχιζαν το σκάψιμο. Μετά από λίγο πάλι. Μέχρι να φτάσουν τα τρία μέτρα. Τους πεθαμένους τους έσπρωχναν μ’ ένα τρακτέρ μέσα στο λάκκο. Χιλιάδες ομαδικοί τάφοι υπήρχαν σ’ εκείνους τους κάμπους της Κολιμά… Στη δουλειά μας πήγαιναν 20-30 ανθρώπους. Γύρω μας φαντάροι. Αν κάποιος δεν μπορούσε να περπατήσει τον χτυπούσαν. Το χειρότερο όμως ήταν τα σκυλιά. Οποιος ήταν φυλακισμένος με το άρθρο 58 του ποινικού κώδικα δεν είχε κανένα δικαίωμα. Κι αν πέθαινες και αν σε σκότωναν δεν έδιναν λογαριασμό σε κανένα. Στη φυλακή δεν μιλούσαμε καθόλου. Ο πολιτικός κρατούμενος δεν έχει γλώσσα. Παντού στη στολή είχαμε το νούμερό μας. Εγώ ήμουν το νούμερο 665. Αυτόν είχα μέχρι το τέλος. Οι ποινικοί κρατούμενοι είχαν περισσότερες ελευθερίες».
«Από 25.000 μείναμε 600»
Στην ερευνητική μου περιπλάνηση συνάντησα στη Νέα Σμύρνη και τον Παύλο Κερδεμελίδη. Αλλον έναν ομογενή που είχε βιώσει τη σταλινική βία και είχε ζήσει στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της περιοχής Βορκουτά 12,5 χρόνια. Ο Κερδεμελίδης είχε γεννηθεί στα περίχωρα της Τραπεζούντας του Πόντου και είχε καταφύγει στην Κριμαία της Ρωσίας λόγω της γενοκτονίας που πραγματοποιούσε ο νεοτουρκικός εθνικισμός στα νότια παράλια της Μαύρης Θάλασσας. Τον συνέλαβαν στις 15 Δεκεμβρίου 1937 στην Αλούπκα (παραφθορά της Αλωπεκής Φωλέα, όπως ήταν η αρχαία ελληνική ονομασία της περιοχής). Ηταν ο πρόεδρος της «κοπερατίβας φωτογράφων».
Η σύλληψή του έγινε με τον εξής τρόπο: «Με συνέλαβε η NKVD χωρίς να ξέρω το γιατί. Αργότερα άρχισαν τις ανακρίσεις και μας πήγαιναν από τη Γιάλτα στη Σεβαστούπολη. Στις ανακρίσεις χτυπούσαν με βούρδουλα και ρωτούσαν τι ξέρω γι’ αυτόν ή τον άλλο. Δεκαοχτώ μήνες γίνονταν οι ανακρίσεις… Η κατάθεση που υπόγραψα έλεγε ότι ήμουν σε κάποια ομάδα, ότι θέλαμε να ρίξουμε τη σοβιετική κυβέρνηση».
Με βάση την ομολογία του ο Κερδεμελίδης καταδικάστηκε σε καταναγκαστικά έργα από την Τριμελή Επιτροπή. Μετά από περιπλάνηση σε διάφορα στρατόπεδα συγκέντρωσης τον μεταφέρουν σε στρατόπεδο στην περιοχή Βορκουτά. Περιγράφει με τον εξής τρόπο τη μεταφορά τους στο στρατόπεδο και τις συνθήκες διαβίωσης: «Το 1939 μας φόρτωσαν σε 90 βαγόνια 25.000 άτομα (σ.σ. απ’ όλες τις εθνικότητες) και μας πήγαν στη Σιβηρία. Εκεί ήταν δάση. Μας έβγαλαν, ανοίξαμε δρόμο και φτάσαμε σε μια πεδιάδα. “Εδώ θα μείνετε” μας είπαν. Μέσα στο δάσος, δίχως σπίτια, δίχως τίποτα. Μέσα στο χιόνι. Ετσι, σε έξι μήνες από 25.000 μείναμε 600… Εκεί δουλεύαμε. Κόβαμε ξύλα και τα στοιβάζαμε. Γύρω μας ήταν φαντάροι μ’ αυτόματα. Ολα τα ξύλα σάπισαν εκεί βέβαια. Ηθελαν να μας εξοντώσουν. Οι περισσότεροι πέθαναν. Κανείς ποτέ δεν θα μάθει πόσοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι… Πηγαίναμε για δουλειά τέσσερις τέσσερις. Γύρω τα σκυλιά και τα αυτόματα. Ενα βήμα δεξιά, ένα βήμα αριστερά πυροβολούσαν χωρίς προειδοποίηση».
Μικρό ενδιαφέρον από την ελληνική ιστοριογραφία

Παρότι έχουν περάσει 23 χρόνια από την έκδοση στην Ελλάδα της πρώτης μονογραφίας για εκείνα τα συγκλονιστικά γεγονότα με τίτλο «Ποντιακός Ελληνισμός: Από τη Γενοκτονία και τον Σταλινισμό στην Περεστρόικα», εντούτοις ελάχιστα ενδιαφέρθηκε γι’ αυτά η νεοελληνική ιστοριογραφία. Και ας ακολούθησε η κατάρρευση του κομμουνιστικού κόσμου, ας γέμισαν οι ελληνικές πολιτείες με χιλιάδες απόκληρους πρόσφυγες, ομογενείς και άλλους, του αποτυχημένου σοσιαλιστικού πειράματος του 20ού αιώνα και ας βιώνει ακόμα ο πλανήτης την ανισορροπία που επέφερε το τέλος του διπολικού κόσμου. Η ουδέτερη στάση -ίσως και αδιάφορη, αλλά και κάποιες φορές επιδοκιμαστική των διώξεων- είναι αποκαλυπτική των νεοελληνικών μας ορίων, της περιορισμένης ικανότητας να αντιλαμβανόμαστε τις εξελίξεις στον περιβάλλοντα χώρο, την έλλειψη συναισθημάτων αλληλεγγύης προς πληθυσμούς που υποφέρουν, αλλά και της βαθύτατης αλλοτρίωσης στην οποία έχει περιέλθει ο νέος ελληνισμός.

Posted in ΕΘΝΙΚΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ | Leave a Comment »

Μεγάλο αίνιγμα της ανθρωπότητας: Ο χάρτης του Πίρι Ρέις !!

Posted by PROTEUS στο Δεκέμβριος 6, 2013


Ο χάρτης του Πίρι Ρέις ανακαλύφθηκε τυχαία το 1929 σε ένα μουσείο της Τουρκίας και από τότε δεν έχει βρεθεί μια λογική εξήγηση για τις απεικονίσεις του. 
Σε διαστάσεις περίπου 60×86 εκατοστά, ο Τούρκος ναύαρχος Πίρι Ρέις είχε ζωγραφίσει το 1513 τον χάρτη του κόσμου και είχε συμπεριλάβει την Πορτογαλία, την Ισπανία, τη δυτική Αφρική, τον κεντρικό και νότιο Ατλαντικό, την Καραϊβική, το ανατολικό μισό της νότιας Αμερικής και ένα μέρος της Ανταρκτικής, απαλλαγμένης όμως από τα στρώματα πάγου.

Διαβάστε περισσότερα »

Posted in ΕΡΕΥΝΑ, ΙΣΤΟΡΙΚΑ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΊΑ | Leave a Comment »

Ο… "ΕΘΝΑΡΧΗΣ" ΜΑΣΣΟΝΟΣ… γραμματόσημα με μασσονικές παραστάσεις… Τραπεζικοί Μασσόνοι… στα Πανεπιστήμια Μασσόνοι Ελλάς Ελλήνων Μασόνων εν ολίγοις.

Posted by PROTEUS στο Νοέμβριος 21, 2013


ΚΑΝΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ;;;;;;
Όσον αφορά τον πολύ Κωνσταντίνο Καραμανλή (είναι μέλος της Μασονικής Στοάς «Ραδάμανθος» του Ηρακλείου σύμφωνα με την ίδια καταγγελία), επί πρωθυπουργίας του 1974-1980 όλος ο κρατικός μηχανισμός αλώθηκε από τους Εβραίους.
 Ενδεικτικά αναφέρουμε ότι
το Υπουργείο εξωτερικών δέσποζε ο Μάριος Καμχής, στο Υπουργείο Παιδείας ο Αλέν Γιοβάνοβιτς, στον τομέα της Πολεμικής Βιομηχανίας ο Σαμπί Σαμπετάι, στην ΔΕΗ ο Ραφαήλ Μωϋσής και ο Ισαάκ Λεβή, στον ΟΣΕ ο Σαμμουήλ Κοέν, στα ραδιοτηλεοπτικά μέσα η Μαρία Ρεζάν ή Μπιάνκα Κοέν και ο Ζακ Μεναχέμ, στον ΟΤΕ ο Αβραάμ Μόρδο, ο Ηλίας Μόρδο, ο Χαίμ Καπέτας και ο Β. Αλπαλά.

Στην Τράπεζα Ελλάδος κυριαρχούσαν οι Μ. Λεβί, Χαίμ Κοέν, ο Α. Κοέν, ο Π. Μπενουζίλιο και στους πανεπιστημιακούς χώρους αλώνιζαν οι Αζαρίας Χαναάν, Β. Ακαλάη, Η. Κρίσηπης, Χ. Περέζ και Χ. Ροζενστάιν.
Είδαμε επίσης πόσοι Μασόνοι είχαν πόστα κλειδιά του κρατικού μηχανισμού. (Ι. Χαραλαμπόπουλου «Η πορεία ενός λαού», Ι. Φουράκη «Ελληνισμός – Εβραιωσιωνισμός»).
Αυτά είναι τα ολίγα που έπραξαν οι μεγάλοι κατά τα άλλα Έλληνες πολιτικοί που δεν βρίσκονται εν ζωή και βρίσκονται εις χείρας του δικαιοκρίτου Θεού. Τα πολλά θα τα δούμε σε άλλο κεφάλαιο. Ας συνεχίσουμε όμως με τους Έλληνες πολιτικούς που είναι εν ζωή και είτε είναι Μασόνοι είτε είναι προσκυνητές των Εβραίων ή ευεργέτες αυτών.
Επί κυβερνήσεως Κων/νου Μητσοτάκη (Ήτο Μασόνος μέλος της Στοάς
«Ορφεύς»συμφώνως με την έγγραφο καταγγελία του κυρίου Ζαγκλέ Δημητρίου. Μια καταγγελία που είναι πλήρως τεκμηριωμένη και εστάλη σε αρκετά Μ.Μ.Ε. χωρίς όμως να δημοσιευθη.), 1990-1993 συνέβηκε το εξής απίστευτο.
 Η κυβερνητική μηχανή μέχρι και γραμματόσημο εξέδωσε με μασονική παράσταση. Επιπλέον αυτού τα Ελληνικά ταχυδρομεία τα εσφράγιζαν με την σφραγίδα της Μασονικής στοάς.
Ας δούμε τι γράφει επ’ αυτού η εφημερίδα «Ελεύθερη Ώρα» την 20-7-1992: «Εις τα Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ) φαίνεται ότι «πολλά πάνε καλά».
Τούτο δεικνύει η πρόσφατος κυκλοφορεία γραμματοσήμου με μασονικήν παράστασιν. Τρεις βουλευταί του ΠΑΣΟΚ οι κύριοι Ηλίας Παπαηλίας, Αντώνης Ντεντιδάκης και Παναγιώτης Κρητικός την 16ην Ιουλίου κατέθεσαν εις την Βουλήν προς τον υπουργόν Μεταφορών και Επικοινωνιών την κατωτέραν ερώτησιν:
«Τον Μάιο του 1992 κυκλοφόρησαν φάκελοι κάποιας αναμνηστικής επετείου της Μασονικής στοάς Αθηνών με μασονική παράσταση των οποίων το γραμματόσημο ήταν διπλά σφραγισμένο.
Κάθε γραμματόσημο είχε σφραγισθεί με το χρονολογικό σήμαντρο του ταχυδρομείου Πλατείας Συντάγματος και με αναμνηστική σφραγίδα της Μασονικής Στοάς.
Όπως μας είναι γνωστό η διπλοσφράγηση απαγορεύεται από τον νόμο γιατί έτσι γίνεται αντικείμενο ιδιαίτερης φιλοτελικής αξίας με ανάλογα οικονομικά οφέλη.
Επίσης η έγκριση, η κατασκευή και η σφράγιση γραμματοσήμων με αναμνηστική σφραγίδα είναι της αποκλειστικής αρμοδιότητας των ΕΛΤΑ, οι δε τέτοιου είδους παρανομίες ελέγχονται.
Για τα παραπάνω ερωτάται ο κ. Υπουργός
α) ενέκριναν και κατασκεύασαν τα ΕΛΤΑ αναμνηστική σφραγίδα με μασονικό περιεχόμενο;
β) Σφράγισαν τα ΕΛΤΑ αντικείμενα με την Μασονική σφραγίδα;
γ) Σφράγισαν τα ΕΛΤΑ δύο φορές το ίδιο γραμματόσημο και πως συνέβη αυτό;
δ) Γιατί τα ΕΛΤΑ δεν έλεγξαν τις παράνομες αυτές ενέργειες και γιατί δεν δόθηκε το θέμα για έρευνα στην Διεύθυνση Ποιότητος και Ελέγχου ή στην καθ’ όλην αρμόδια Διεύθυνση Φιλοτελικού;
ε) Γιατί το θέμα το ανέλαβε ο ειδικός σύμβουλος Κωνσταντίνης Μωυσής και το σκέπασε;
στ) Υπάρχουν ιδιαίτερες σχέσεις του Κωνσταντίνη Μωυσή με το αντικείμενο του θέματος των φακέλων (μασονικό περιεχόμενο) διότι λέγεται ότι ο ίδιος μεθόδευσε την όλη διαδικασία εν γνώσει του συλλειτουργώντος στην ίδια Μασονική στοά, Γενικού Διευθυντή ΕΛΤΑ κ. Παπαθανασίου;».
Και που να έβλεπαν το γραμματόσημο που είδαμε εμείς το οποίο είχε μόνο την σφραγίδα της Μασονικής στοάς και καθόλου των ΕΛΤΑ.
Το κάναμε δηλαδή Ελλάς Ελλήνων Μασόνων εν ολίγοις.

πηγη

Posted in ΙΣΤΟΡΙΚΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΑ | Leave a Comment »

 
Αρέσει σε %d bloggers: